وصیتنامه شهید آداک
ای
کسانی که مأموریت دفن مرا دارید، بر روی تابوتم پارچه سیاهی بکشید تا همه بدانند
سیاه بخت بودم؛ چشم هایم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم به راه بودم و دستهایم
را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند دست هایم دست التماس بوده و دست خالی از
این دنیا رفته ام.
قالب یخی بر روی مزارم بگذارید تا سحرگاهان با
تابش نور خورشید آب شود و به جای مادرم برایم گریه کند. گل سرخی بر روی مزارم
بگذارید، تا همه بدانند سرخی چشم هایم از سرخی‌گل است. گل سرخی دیگر بر روی
مزارم پرپر کنید، تا همه بدانند من هم مثل
آن پرپر شده ام.
بر روی مزارم شعری همانند این شعر بنویسید:
افسوس
که روح در بدن نیست مرا
یک
بلبل مست در چمن نیست مرا
یاران
وبرادران مرا یاد کنید
رفتم
سفری که آمدن نیست مرا
والسلام
علیکم و رحمه الله
منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ