وصیت‌نامه شهید اسماعیل چراغی

شهید “اسماعیل چراغی” در وصیت نامه اش بیان می کند: «خدایا؛ پس تو هم به بزرگی خودت مرا ببخش و شهادت را شهادتی حسین گونه یعنی با بدن قطعه قطعه مرا بپذیر.»
به گزارش
نوید شاهد شهرستان های استان تهران
،
شهید «اسماعیل چراغی»
، یادگار «علی محمد» و «شوکت» دوم تیر ماه 1332 در شهرستان اراک دیده به جهان گشود. وی تا پایان دوره ابتدایی درس خواند و سپس مشغول کار خیاطی شد. در سال 1352 ازدواج کرد و صاحب سه دختر شد و به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر در چهارم فروردین ماه 1361 در رقابیه بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه به شهادت رسید. پیکر وی را در بهشت زهرای شهرستان تهران به خاک سپردند.
متن وصیت نامه شهید
بسمه تعالی
انا لله و انا الیه راجعون
بازگشت همه بسوی اوست
ناصراً ینصرنی لبیک، یا خمینی، اگر باید که آخر من بمیرم چه بهتر که در راه
قرآن و اسلام بمیرم
باید به ندای رهبر عزیز لبیک گفت. امام عزیز فرمود مکتبی که شهادت دارد اسارت
ندارد.
خدایا؛ من کاری که تو راضی باشی انجام نداده ام و
نماز و روزه من قابل درگاه تو نیست و تو را به او احتیاجی نیست خدایا به خاطر رکوع
و سجودش مرا ببخش.
سر ما به زندگی من جان من و بچه ها و پدر و مادرم و
برادران و خواهرانم هستند، خدایا؛ از همه گذشتم به خاطر دین تو و تو بیشتر از
اینها برایم ارزش داری. خدایا؛ پس تو هم به بزرگی خودت مرا ببخش و شهادت را شهادتی
حسین گونه یعنی با بدن قطعه قطعه مرا بپذیر.
ای خدای بزرگ از تو می خواهم که از عمر من بکاهی و
به عمر رهبر انقلاب بیفزای ای خدای بزرگ انقلاب اسلامی ما را یاری کن و به انقلاب
مهدی (عج) متصل بگردان.
خدایا بحق خون شهیدان صدام و تمام جنایت کاران را از روی
زمین برانداز / پاسدار اسلام اسماعیل چراغی. سوم اسفند ماه 1360/ امضا
منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران