وصیتنامه شهید بایرام جعفری متولد سال
وصیتنامه
شما ای مادر با این کلمه زیبا و آن لبخند خوشحال کننده ورقه سرخ شهادت مرا امضا کردید و چشم دشمنان اسلام را کور و امیدشان را قطع کردید.
شهید گرانقدر بایرام جعفری متولد سال 37 ،پاسداری مومن و معتقد که به آرزویش میرسد و همچون مولایش علی ، با زبان روزه شهید می شود.
بسم ا… الرحمن الرحیم
«و العصر إن الانسان لفی خسر الا الذین آمنوا و عملوا الصالحا ت و تواصوا بالحق وتواصوا بالصبر»
بارالها ما را از توصیه کنندگان به حق و توصیه کنندگان به صبر قرار بده. بارالها ما را
مردنی عطا کن که در آن خواری و ذلت نباشد. بارالها ما را زندگی علی وار، مرگی علی گونه و برخاستن علی مانند عنایت فرما.
22 بهمن پرافتخارترین روز ما، یعنی شکستن زنجیرهای استعمار و استثمار و استبداد و قطع کردن دست ابرقدرت ها و ناامید ساختن سرمایه داران و قدرت طلبان و انحصارطلبان و فرصت طلبان است.
اینجانب بایرام جعفری فرزند محمد متولد 1337 دارای تحصیلات ششم متوسطه در تاریخ سی ام شهریور سال 59
پس از شناخت و تحقیقات کامل از خط مشی سپاه پاسداران که 90% کار سپاه پاسداران ، ایدیولوژی اسلامی اصیل انقلابی و سیاسی بودن آن است
و تنها 10% کارش نظامی و مسلحانه بودن است
و همچنین زیر نظر ولایت فقیه بودن و همیشه در خط قرآن بودنش برایم بسیار خوشایند بود ، بدین دلیل به سپاه آمدم و مشغول خدمت شدم.
من عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ارومیه هستم، که اگر به درجه شهادت نایل شوم خواست خودم بوده و تنها آرزوی من در حلول زندگانی مانند هر مسلمان معتقد به اسلام ناب محمدی و تشیع علوی شهادت است و این راه را خودم انتخاب کرده ام.
می دانم راه، راه سعادت است و راه، راه انسانیت است و وظیفه هر مسلمان مؤمن به انقلاب اسلامی به رهبری امام امت خمینی بت شکن ما می باشد.
و ما تحسبن الذین قتلوا فی سبیل ا… امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون.
(هرگز گمان نکنید کسانی که در راه خدا کشته شوند مردگانند، بلکه آنان همواره زنده هستند و در نزد خدا روزی دار).
اگر وظیفه ما مسلمانان مؤمن به انقلاب، پاسداری و حفاظت از انقلاب و حفاظت از خون 70 هزار شهید و 100 هزار معلول باشد؛
هدفم ،هدف حسین بن علی (ع) است،
مکتبم ، مکتب اسلام است؛
راهم راه محمدی است؛
روشم، روش علی گونه است
و اینک من پاسدار این مرز و بوم،
به قدر توانایی خود فریاد برمی زنم، می خروشم و نوا می کنم و همچون غرش ابرهای سهمگین اعلام می دارم؛ ای چپ و چپ نما و ای راست افراطی و ای فرصت طلب و ای انحصار طلب و ای سازشکار، ای لیبرالیسم: ملت مسلمان انقلابی ایران قیوم نمی خواهد. خودشان رشید و قهرمان هستند و من با کمال افتخار می گویم خودم شهادت را پذیرفته ام و امیدوارم که با ریختن خون ما جوانان جان بر کف، اسلام محمدی و اسلام اصیل انقلابی ؛ نجات دادن مستضعفین جهان از چنگ ابرقدرت ها و انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی تداوم بخشد.
من پاسدار این مرز و بوم، هرآن انتظار روزی هستم که گلوله ای از تفنگ دشمنان اسلام خارج شده و بر سینه سپر کرده ام، قرار گیرد ؛ چرا که آرزویم این است که مرگم نیز بتواند سازندگی داشته باشد، اگر لیاقت شهید شدن را داشته باشم.
سخنی با تو ای مادر عزیزم: از تو می خواهم پس از شهادت من، به هیچ وجه ناراحت نباشید و حتی یک
قطره اشک هم نریزید . با ریختن اشکتان واز ناراحتی شما ضدانقلاب و دشمنان اسلام خوشحال
خواهید شد، ولی من می دانم اشک نخواهید ریخت. چون روزی که می خواستم به سپاه پاسداران و
یا به مأموریت بروم گفتید برو به امید خدا.
شما ای مادر با این
کلمه زیبا و آن لبخند خوشحال کننده ورقه سرخ شهادت مرا امضا کردید و چشم دشمنان اسلام را کور و امیدشان را قطع کردید.
سخنی کوتاه با برادران عزیزم محمود، علی، باقر، حسین؛
ای ادامه دهندگان راه شهدا و ای یاری دهندگان مظلومین و ای فریادرس مستضعفین ، برخیزید و برگیرید سلاح بر زمین افتاده ما شهداء را و همراه با سلاح ایمان خود ، از یاران واقعی و
قاطع امام خمینی باشید و دست ابرقدرت ها را از ممالک اسلامی و مستضعف کوتاه کنید و ای برادران از شما می خواهم به هیچ وجه ناراحت نباشید.
از ناراحتی شما ضدانقلابیون و دشمنان اسلام خوشحال می شوند و ای برادران از شما می خواهم که از مادرمان خوب نگهداری کنید. کاری خدا نخواسته نکنید که باعث ناراحتی او شود. اگر او ناراحت شود من ناراحت می باشم.
و در آخر از شما برادران می خواهم جنازه مرا در باغ رضوان ارومیه در کنار شهدا دفن کنید و من دوست ندارم که کسی برایم بگرید و دوست دارم که برایم زیاد مجلس ترحیم بگیرید و انتظارم از شما این است که فقط پیام شهید را در مجلس ترحیم به ملت مسلمان برسانید. دیگر عرضی ندارم و از دوستان و آشنایان و خویشاوندان می خواهم که مرا حلال کنند.
والسلام علیکم و رحمه ا… و برکاته
1359/7/15
بایرام جعفری انزاب
منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران آذربایجان غربی