وصیت‌نامه شهید بهروز جهانتیغ آمده

شهید بهروز جهانتیغ در یکم شهریور ماه 1345 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش علی نام داشت و مادرش خاور بود. وی تحصیلاتش را تا ششم ابتدایی ادامه داد و سپس به عضویت نیروی انتظامی درآمد.
به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید بهروز جهانتیغ در یکم شهریور ماه 1345 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش علی نام داشت و مادرش خاور بود.
وی تحصیلاتش را تا ششم ابتدایی ادامه داد و سپس به عضویت نیروی انتظامی درآمد.
این شهید والامقام در بیست و هشتم آذر ماه 1371 در نیکشهر در اثر درگیری با اشرار به فیض شهادت نائل گردید.
در وصیت نامه شهید می خوانیم:
بسم االله الرحمن الرحیم
اینجانب بهروز جهانتیغ فرزند علی گواهی می دهم به وحدانیت
خداوند متعال و رسالت حضرت محمد (ص) و شهادت می دهم که حضرت علی (ع) و
یازده فرزندش جانشین بلافصل پیامبر می باشند و گواهی می دهم که حضرت امام
خمینی رهبر و ولی فقیه و مجتهد جامع شرایط امت اسلامی است
.
پدرم
و مادرم لازم میدانم در این لحظات که این وصیتنامه را می نویسم از شما طلب
بخشش نمایم و امیدوارم که اگر شهادت نصیبم شد هرگز بی تابی نکنید و اگر
خواستید گریه کنید بر غربت مولایم امام حسین (ع) گریه کنید.
از همسر و
خواهرانم مهربانم می خواهم که زینب گونه راه آن بزرگوار را ادامه داده و
با حجاب خود، حافظ خون شهیدان امت اسلامی خود باشید
.
یک
جمله هم با برادرانم و فرزندانم دارم و آن اینکه عزیزانم همواره
تقوی را نصب العین خود قرار دهید به تحصیلات خود ادامه دهید تا ان شاءاالله
در آینده مقدرات این کشور امام زمان(عج) را به دست گیرید، تا خدایی
نکرده انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان نیفتد
.
در
پایان از همه برادران و خواهران که حقی بر گردن اینجانب دارند درخواست
می کنم که این حقیر را ببخشید تا در قیامت شرمنده آنها نباشم
.
خداوند همه ما را از پیروان واقعی امام زمان(عج) قرار دهد
.
به یاد االله تحمل
کنم
وصیتنامه به شعر برای مادرم
شیون مکن مادر در مرگ خون
بارم
بگذر ز من دیگر عزم سفر دارم
مادر فدای تو این جسم و جان
من
احوال من بشنو خود از زبان من
در راه حق قربان گردید جان من این
است
مادر جان حرفی که من دارم
مادر ز هر سو بین این لشکر
شیطان
[گر] گشته هجوم آور بر ملت ایران
باید به پا خیزیم در رزم با
وجدان
امر خدا باشد بر بخت بیدارم
و اکنون شوم قربان چون اکبر
رعنا
همچون حسین جدش درگیر این اعداء
در راه ایمانم شوری به سر
دارم
باید فدا سازم چون اکبر و لیلا
این جان شیرینم از بهر روح
االله
مانند لیلا باش صابر در این غمها
یک خواهش دیگر مادر ز تو
دارم
گر کشته گردیدم در جبهه ای مادر
بهرم مکن زاری بهرم مزن بر
سر
یک پرچم سبزی در خانه زن مادر
بهرم چراغان کن شوق خدا
دارم
بیا مادر تو بنشین لحظهای در کنار بستر من
که این دل پر از غم شد به یاد
مادر
چرا از این پسر نالایقت غمگینی ای مادر
اگر بر تو نالایقم حلالم کن ای مادر
گذشته ها به من تو مینازیدی ای مادر
چرا حالا ز من تو بیزاری ای
مادر
مگر من خطا کردم و یا گناه کردم ای مادر
ولی اشتباه کردم تو حلالم کن ای مادر
ومن االله التوفیق
وصیتنامه ای دیگر
بسم االله الرحمن
الرحیم
وصیت من به پدر و مادرم:
به نام االله پاسدار حرمت خون
شهیدان و با درود فراوان بر رهبر کبیر انقلاب امید مستضعفان چشم دشمنان
ابراهیم زمان، آن پیرجماران امام خمینی و به امید پیروزی انقلاب
اسلامی بر کفر و صدام
.
پدر و مادر گرامی سلام ان
شاءاالله امید است که برای همیشه مرا ببخشید و همچنین مرا به خاطر
زحمتهایی که برای شما در طول این دوران به وجود آوردم ببخشید.
از شما
می خواهم که مشکلات زندگی را کنار بگذارید و به اسلام زیاد توجه نمایید.
مادر شما آرزو برای من زیاد داشتید، فرض کنید که شهادت من آرزوی شما بود.
مادرجان از اینکه من خودم را در راه اسلام فدا نمودم هیچگونه ناراحتی به
خود راه ندهید و افتخار کنید که چنین فرزندی داشتید.
پدر و مادر میدانم
که [در] سوگ من خواهید نشست و به یادم خواهید بود. البته می دانید که من
عاشق حسین (ع) بوده و هستم و سالهاست که در راه اسلام قدم برمی دارم همانطور
که مطلع هستید امام فرموده اند: وظیفه شرعی و عرفی خود را ادا کنید پس
جان ناقابلم را به اسلام هدیه می کنم.
زیرا درس شهادت را از جدم حسین (ع)
آموخته ام و پیوسته برای پیروی اسلام دعا کرده و همه را به پیروزی از
این مکتب دعوت میکنم و انتظار دارم گوش به فرمان امام و پشتیبان روحانیت
متعهد باشید و راه سعادتبخش حسین(ع) را ادامه دهید و زینب وار زندگی کنید
و حرفهای گروهکهای منحرف را گوش نکنید، بلکه همه را تشویق کنید تا در راه
اسلام قدم بردارند و از شهادت هراسی نداشته باشید.
در مرحله اول مردن
حق است چه بهتر مردنی باشد که در راه خدا و میهن اسلامی خود باشد
.
مادر
عزیز وصیت می کنم و امیدوارم که بدان چیزی که میخواهم عمل کنی و آن این
است که نباید خود را رنج بدهی و عزاداری کنید بعد از رسیدن این وصیتنامه
به دست شما [برسد]