وصیتنامه شهید بهروز صیاد جمشیدی
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
و درود فراوان به رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی و درود به روان
پاک شهیدان گلگون کفن انقلاب و جنگ تحمیلی و سلام به پدر بزرگوار و مادر
مهربان و خواهران و برادران عزیز و با امید به فتح و پیروزی رزمندگان دلیر
اسلام در جبهه های نبرد حق علیه باطل .
اینجانب سرباز وظیفه بهروز صیاد جمشیدی فرزند یوسف جمعی گروهان ژ میرجاوه زاهدان. کلامی چند با شما عزیزان در میان می گذارم .
امیدوارم
که اگر سرور شهیدان حسین بن علی علیه السلام مرا به سوی خویش بخواند و
لیاقت نوکری حضرتش را داشته باشم و به فیض عظیم شهادت نائل آئیم. برادران و
خواهران کوچکم و همه کسانی که نوشته های حقیر را به عنوان یک سرباز به
معنی واقعی کلمه می خوانند. از این بنده عاصی و گناهکار خداوند به یاد
داشته و فراموش نکنید
عزیزان قبل از همه چیز از شما می خواهم در راه اسلام و دفاع از انقلاب اسلامی مصمم و استوار باشید
و دنباله رو راه شهیدان عزیزمان باشید و حضرت امام را تنها نگذارید که
ایشان نائب بر حق امام زمان عجل الله هستند و اطاعت از حضرت امام بر همه ما
واجب است.
و بعد از پدر و مادر بزرگوار و عزیزم می خواهم که
مرا حلال کنید زحمتهای بی شمار شما را نتوانسته و هرگز نخواهم توانست جبران
کنم و با همت و بلندی که در وجود پر برکت شما سراغ دارم امیدوارم حق خود
را بر من حلال کنید .
مادرم عزیزم شیر خود
را حلالم کن و برایم دعا کن که دعای پدر و مادر در حق فرزند مستجب است .
پدر و مادر گرامی : همانطور که قبلا زمانی که نزد شما عزیزان بودم سفارش
کردم پس از مرگم ناراحت نباشید . شهادت فرزندان برای شما افتخار است .
تصمیمی که قبلا گرفتم بر سر قبرم بگذارید و یک قطعه آن را نیز در منزل
نگهدارید که برادران عزیزم که هنوز کوچکتر وقتی آن را نگاه می کنند بگویند
خدا رحمتش کند. برادری داشتیم که در مبارزه علیه قاچاقچیان و سودگران مرگ
به شهادت رسید و ادامه دهندگان راه تمامی شهیدان باشند .
برادرجان
من کوچکتر از انم که به شما وصیت کنم . ولی تو که راهنمای من بودی
امیدوارم به برادران کوچکمان نیز راه درست را نشان دهی و همیشه پیرو خط
امام باشید . برادرجان آرزو داشتم در عروسی تو شرکت و شیرینی عروسیت را
خودم تقسیم کنم ولی اگر خداوند از من راضی گردید و شهید شدم تو برای من
شیرینی پخش کن ، شهادت فیضی عظیم است که نصیب همه نمی گردد .
من
که این وصیت نامه را می نویسم ساعت 7 شب مورخه 14/9/1365 که توی مسجد
نشسته ایم و تازه از مقر برگشتیم که چند تا از بچه ها زخمی و دو نفر نیز
شهید شده اند مادران عزیزم اگر من نیز شهید شدم نگذارید سنگرم خالی بماند .
جبهه ها را پر کنید دفاع از اسلام و انقلاب بر همه جوانان واجب است . چون
اینجا که در بیابانهای برهوت در سنگری تنها می نشینم و به فکر فرو می روم و
به خود و خدای خود می اندیشم می بینم که آنچه امام حسین علیه السلام و
حضرت امام برای راهنمایی جوانان مسلمان ایران می گویند چه بوده و به حق ،
پاسداری از اسلام بر همه واجب است و هر کس که در این راه کوتاهی کند زندگی
را به غفلت گذرانده است .
ای عزیزان حرفها
برای گفتن زیاد است ، از همه شما ، از پدر و مادرم از برادرانم و از
خواهرانم و از همه فامیل : عموها و عموزاده ها طلب بخشش دارم و امیدوارم
حلالم کنند برای همه شما آرزوی موفقیت دارم خداوند همه ما را عاقبت به خیر
گرداند به امید دیدار البته در آن دنیا و توی باغ بهشت .
همه شما را به خدای بزرگ می سپارم خداوند مرا و همه شما را ببخشاید .
عزیزان قبل از همه چیز می خواهم در راه اسلام و دفاع از انقلاب اسلامی مصمم
و استوار باشید و دنباله رو راه شهیدان عزیزمان باشید و حضرت امام را تنها
نگذارید که ایشان نائب بر حق امام زمان عجل الله هستند و اطاعت از امام بر
همه واجب است .
آذرماه سال 1365 بهروز صیاد جمشیدی .
والسلام
منبع: پرونده فرهنگی مرکز اسناد ایثارگران فارس