وصیتنامه شهید حبیب الله اله دوست
انتشار همزمان با سالروز شهادت شهید حبیب الله اله دوست
مادر مهربانم، هر گاه به یاد من افتادی برای من گریه و زاری مکن بلکه برای مظلومیت اسلام گریه کن که از هر سو مورد تهاجم ابرقدرتها قرار گرفته است.
فرازی از وصیت نامه شهید
شهید
حبیب الله اله دوست
مادر مهربانم، هر گاه به یاد من افتادی برای من گریه و زاری مکن بلکه برای مظلومیت اسلام
گریه کن که از هر سو مورد تهاجم ابرقدرتها قرار گرفته است. من این راه را با چشمانی
باز و با قلبی آگاه انتخاب کرده‌ام، بله اگر آن روز در صحرای کربلا نبودیم حسین عزیز
زهرا را یاری کنیم امروز در کربلاهای جنوب و غرب کشور عزیزمان ایران هستیم که به یاری
فرزند عزیزش خمینی بشتابیم. هنگام دفن، جنازه‌ام را به مردم نشان دهید تا آنهائی که
دل به دنیا بسته‌اند بدانند از این دنیا هیچی با خود نمی‌توانی برد تنها چیزی که به
درد انسان می‌خورد عمل صالح است خیلی دلم می‌خواست در جوار شهدای بهشت رضای مشهد دفنم
کنید ولی فکر می‌کنم در روستای خودمان دفنم کنید بهتر است. در ضمن اگر موفق نشدم عروسی
کنم ناراحتی نکنید چون همین لباس آغشته به خون من لباس دامادی من است
زندگینامه شهید
دهم آذر 1344، در روستای فریزی از توابع شهرستان مشهد به دنیا آمد. پدرش
محمدباقر و مادرش شهربانو نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار
وظیفه در جبهه حضور یافت. یازدهم شهریور 1365، با سمت بیسیم‌چی در حاج‌عمران عراق بر
اثر اصابت ترکش به سر و صورت، شهید شد. مزار او در زادگاهش واقع است.
منبع: پرونده فرهنگی شهداء اداره هنری اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امورایثارگران خراسان رضوی