وصیتنامه شهید حسن محقر
اخبار
ای امت اسلامی اینک زمان آن رسیده است که پاسخی دلنشین به فریاد هل من ناصر ینصرنی «حسین مظلوم» داشته شود اینک زمان آن رسیده است که با قامتی استوار در برابر جبهه کفر و نفاق مردانه قیام کنیم.
خدایا تو خود شاهدی که هدف ما از دست یازیدن به جهاد مقدس و دفاع حیات بخشمان نه سلطه یافتن بر دیگران و نه کسب متاع ناچیز دنیا است بلکه هدف اساسی، در این نبرد مقدس هموار ساختن طریق دین و شریعت مقدس تو و ظاهر ساختن اصلاحات در بلاد اسلامی و خارج ساختن مستضعفین و محرومین از یوغ استثمار و قیود رقیت گردنکشان و جباران و اقامه حدود تعطیل شده توست این وصیتی است از بنده خدا و ذلیل و مسکین و مستکین که پناهی جز سایه رحمت الهی و مغفرت ربوبی برای خویش نمی یابد
.
با سلام بر قلب تپنده امت اسلام و مستضعفین روح متعالی و جلوه راستین از تشعشعات ربوبی «خمینی بزرگ» نائب برحق آقا امام زمان (علیه السلام) و سلام بر تمامی پویندگان حقیقی طریقت شریعت و ولایت
:
ای امت اسلامی اینک زمان آن رسیده است که پاسخی دلنشین به فریاد هل من ناصر ینصرنی «حسین مظلوم» داشته شود اینک زمان آن رسیده است که با قامتی استوار در برابر جبهه کفر و نفاق مردانه قیام کنیم
.
اینک زمان «رحیل» فرا رسیده است آیا نوای جرس کاروان را نمی شنوید؟ آیا ندای الرحیل را با گوش دل نمی شنوید؟ آیا فریادهای مظلومانه یتیمان را که در زیر آوار در اهواز و اندیمشک و دزفول و باختران و گیلان غرب و اقصی نقاط کشورمان بلند است با گوش دل نمی شنوید؟ آیا دیدگان اشک آلود مادران به غم نشسته در سوگ عزیزان را مشاهده نمی کنید؟ آیا چکمه پوشان بعثی را که پیمانه بدست بر جنازه شهیدان پاک باخته مان به پای کوبی پرداخته اند مشاهده نمی کنند؟ آیا نعره های از خشم آکنده جباران تاریخ را که از استواری و پایمردی امت غیور و بسیجیان جان برکفان بر آسمان بلند است
نمی شنوید؟
پس چرا خاموشید؟ پس چرا مغمومید؟ و چرا بی تحرک همچنان در زندگانی مادی و بی محتوای خویش غرق گشته ایم؟ پس چرا با تمام وجود به علایق مادی دل بسته ایم؟ پس چرا زن و فرزند و مال و کسب و مقام و شهرت را بر پیکار در راه حق و شهادت در راه او ترجیح داده ایم؟
آیا ندای علی زمان را نمی شنویم آیا اتمام حجت امام بزرگوارمان را که فرمود: هر آنکس که توانایی برداشتن سلاح را دارا است امروز بر او واجب است که در جبهه های نبرد شرکت جوید و هیچ امری مقدم بر آن نیست و هیچ مانعی نمی تواند سد این راه گردد. نشنیدیم وای بر ما اگر این دوران طلایی انقلاب طی شود ولی ما همچنان در عالم حیوانی خویش غوطه ور باشیم والله دیگر خواندن دعای ندبه بدون شرکت در دفاع مقدس معنی ندارد دیگر خواندن اذکار فارغ از عمل او را بی‌محتوی که تحرکی حقیقی در آدمی ایجاد نکند عباداتی که صرفا برای فرار از مسئولیت عظیم انسانی اسلامی مان انجام گیرد هرگز نخواهد توانست ذمه ما را در قبال خونهای به ناحق ریخته شهدا بری سازد
.
ای روحانیون معظم ای طلاب علوم دینی ای شاگردان مکتب امام صادق ای میهمانان ضیافت امام باقر (ع) بدانید علم بدون عمل وزر و وبالی خواهد بود بر دوش حامل آن. عالم بی عمل و منزوی از جامعه و غافل از دردهای محرومان و مستضعفان جز انگلی بر دوش جامعه نخواهد بود چرا که آن علمی که در عمل کارساز نباشد هیچ دردی را از جامعه دوا نخواهد کرد که خود دردی بر دردها خواهد افزود. ای همسنگران من در جبهه حوزه و دانشگاه! ای دو بالی که پیکره انقلاب را با پرواز هماهنگ خود به سوی اوج تعالی و تکامل آن هدایت می کنید
!
یاران
!
امروز
زمان
ایثار و فداکاری است، امروز زمان فدا کردن مدارک و مراتب علمی و اجتهادی است امروز باید تمامی موجودی ما برای جنگ و برای دفاع از استقلال و حاکمیت سیاسی انقلاب مصروف گردد. والله اگر امروز از پای بنشینیم و با مشغول کردن خویش در لابه لای کتابها و فرمولهای خشک و استدلالهای منطقی
بیروح و تفقه های بریده از دردهای جامعه و ادبیات جدا شده از ادب محرومین و مستضعفین و در نهایت با انبار کردن الفاظ و مفاهیم خالی از روح ایمان و عمل از وظیفه حساس و خطیر خویش در رابطه با «محوریت جبهه و جنگ» فراموش کنیم؛ هرگز خداوند ما را نخواهد بخشید هرگز نخواهیم توانست در برابر خون به ناحق ریخته شده شهدا پاسخی قانع کننده داشته باشیم پس بر تمامی ماست که ازتمامی موجودی خویش درراه اعتلای کلمه «لا اله الا الله»، «محمد رسول الله»، «علی ولی الله» بگذریم و برای گرفتن حقوق محرومین و مستضعفین قیام کنیم
.