«بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم»
«وصیت‌نامه حسین اشرفی از تربت حیدریه روستای باسفر»
به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان؛ شهیدانی که در سایه الطاف و عنایات حق تعالی دست در دست یکدیگر داده و پلی به سرخی خون و به روشنایی ایمان و به گرمای ایثار در فراخنای یک هزار و چهارصد ساله تاریخ اسلام عزیز و یک‌باره به شهیدان بدر، احد، کربلا ، جمل و عاشورا پیوستند و شما مردم غیور باید دنباله روی شهیدان باشید و تا قطره قطره خونتان برای پایداری جمهوری اسلامی ایران و به رهبری پیامبر گونه امام امت و برای حاکمیت الله در روی زمین ایستادگی و جهاد کنید.
پدر و مادر و خواهر و برادرم این راه را خود انتخاب کردم و به سویش رفتم؛ مبادا در شهادت من گریه کنی؛ که دشمن شاد گردد و برویت بخندد؛ باشد تا با کشته شدن من نهال انقلاب اسلامی تنومند گردد.
پدر و مادر اینک شما را به خاطر خدا و رسول خدا ترک کردم و عازم جبهه جنگ علیه کفار شدم و قلبم با شما خواهد بود و آن گاه که به وسیله گلوله‌های دشمن تکه پاره شوم و به شما وصیت می‌کنم که گوش به فرمان امام این منجی مستضعفان باشید و از این نعمت گران‌بها که خداوند نصیب کرده است استفاده کنید پدر و مادر از شما می‌خواهم که بقیه خانواده‌ام را آن چنان تربیت کنید که در راه اسلام گام بردارند و این اسلام است که ما را نجات می‌دهد و ما در یک زمانی داریم زندگی می‌کنیم که کفر و ظلم سراسر جهان را فراگرفته است، پدر و مادر از زحماتی که در کودکی برایم کشیدید و تا مرا بزرگ کردید تا من توانسته‌ام قدمی در راه خدا بردارم متشکرم از زحماتتان و امیدوارم که خداوند متعال به شما صبر عنایت بفرماید و پدر و مادر به شهادت من گریه و زاری مکن مبادا گریه و زاری کنید که دشمن شاد گردد و نتیجه زحماتتان در قیامت خواهیم دید‌اد.
مردم و شجاع و غیور از شما می‌خواهم که حافظ و پشتیبان ولایت فقیه و این جمهوری اسلامی و روحانیت و ادامه دهندگان راه شهیدان باشید و روحانیت را جدا از خود ندانید، که این آرزوی امپریالیسم شرق و غرب است. وای بر روزی که روحانیت را از ملت جدا سازند؛ بدانید که آن روز امام امت را از شما جدا کرده‌اند؛
و سلام بر خانواده «شهید پاسبان» و سلام بر خانواده «قدری» و سلام بر خانواده «شهید قادری» و شما از شهادت فرزندانتان نگران نباشید، چون در راه خدا به شهادت رسیدند.
والسلام و علیکم رحمه‌الله و برکاته؛ از دعا به جان امام فراموش نکنید.
حسین اشرفی
تاریخ ۶۲/۱۱/۱۸

زندگی نامه شهدا
انتشار همزمان با سالروز شهادت
دهم فروردین1337، در شهرستان مشهد به دنیا آمد. پدرش علی، کفاش بود
زندگینامه شهید
دهم فروردین1337، در شهرستان مشهد به دنیا آمد. پدرش علی، کفاش بود و
مادرش زینب نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. سال 1357 ازدواج کرد و صاحب
دو پسر و یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و ششم اردیبهشت 1365، در
حاج‌عمران عراق بر اثر موج‌انفجار به شهادت رسید. مزار او در بهشت رضای زادگاهش واقع
است.
فرازی از وصیت نامه شهید
هدف یکی است و زمانه فرق کرده است،
اسلام همان اسلام است، کفر همان کفر است بعضی‌ها فکر می‌کنند که خط ولایت فقیه
درست نیست و همیشه نق می‌زنند و بدگویی می‌کنند و می‌گویند که این جوانها را به
کشتن می‌دهند، اینها خودشان نمی‌فهمند چونکه چشم دارند ولی کورند، گوش دارند اما
کرند، قلب دارند ولی قلبشان سیاه شده است.
منبع: پرونده فرهنگی شهداء اداره هنری اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امورایثارگران خراسان رضوی

صفحه نخست سرویس
شهید حسین اشرفی
ما که پیرو ائمه معصومین هستیم همچون انصار حسین بن علی ( 7)، مشکلات را تحمل کرده، از ناموس و دین اسلام و کشور خود دفاع کنیم. درود بر تو ای پدر بزرگوارم که همچون فرزندی تربیت کرده و راه حقیقت را بر ما عرضه کردی.برادرانم همچون قاسم ها و علی اکبرها باشید و در رکاب حسین( 7) بجنگید.
نویسنده :
بهروز زارعی
نوید شاهد سمنان
حسین
اشرفی
[1]
بسم‌الله الرحمن الرحیم
«
ولاتقولوا
لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء و لکن لاتشعرون
»
[2]
«مگویید به کسانی که کشته می‌شوند در راه خدا مرده، بلکه ایشان زنده‌اند و لکن شما
کیفیت زندگی ایشان را نمی‌فهمید».
سپاس
و حمد بی‌اندازه به حضرت رب‌العالمین و ذوالجلال والاکرام آن خدایی که بشر را بعد
از آفرینش به‌سوی نور هدایت و راهنمایی فرمود، این بندة حقیر حسین اشرفی وصیت‌نامه
خود را آغاز می‌کنم، با لطف پروردگار. این حقیر توفیق دومین بار است که عازم به
جبهه‌ها[ی] حق علیه باطل شده‌ام و شکر خداوند بزرگ را می‌کنم که این بنده کوچک
توانسته‌ام تکالیفی که بر ما واگذار شده است به کمک خداوند متعال انجام داده باشم.
شکر خدا را می‌کنم که بر من منّت نهاد و توفیق رزمیدن در جوار رزمندگان اسلام را
به من عطا کرد و ما که پیرو ائمه معصومین هستیم همچون انصار حسین بن علی(
7
)، مشکلات را تحمل کرده، تا توان شناخت خداوند را یاد گرفتم و ما
باید همچون حسین‌وار بجنگیم و تا آخرین قطرة خون خود مبارزه کنیم تا بلکه بتوانیم
وظایف شرعی خود را انجام داده باشیم
[3]
و این
وظایف بر دوش تک تک ما است، که از ناموس و دین اسلام و کشور خود دفاع کنیم و راه
این شهدا و شهدای کربلای امام حسین(
7
)
[را] ادامه بدهیم و من به تمام ملّت ایران توصیه می‌کنم که امام امت، این نایب
برحق امام زمان(عج) را تنها نگذارید و سخنان او را به‌گوش گیرید، چون سخن امام سخن
[و] پیام اسلام است. چرا که حضرت امام فرمودند: «ای جوانان جبهه‌ها را خالی
نگذارید و نگذارید […]
[4]
تربیت
کردی، شیرت بر من حلال باشد و درود بر تو ای پدر بزرگوارم که همچون فرزندی تربیت
کرده و راه حقیقت را بر ما عرضه کردی. پدر عزیز و مادر مهربانم، اگر من در طول
عمرم شما را رنجانیده و یا اذیت
[5]
و
آزاری کردم مرا ببخشید و به شما سفارش می‌کنم که استقامت را در زندگی خود سرمشق
قرار داده و با زبان و عمل خود مشت محکمی بر دهان منافقین بزنید.
خواهرانم
و برادرانم این حقیر به شما توصیه می‌کنم که هرگز در هر کجا که هستی سنگر مرا خالی
نگذارید. خواهرانم همچون ام‌کلثوم
[6]
خروشان باشید و با صبر خود بر مشکلات غالب شوید. برادرانم همچون قاسم‌ها
[7]
و علی‌اکبرها
[8]
باشید
و در رکاب حسین(
7
)
بجنگید و شهادت را از خدا بخواهید و سنگر مرا خالی نگذارید و در آخر این حقیر
عاجزانه از دوستانم و امت شهیدپروری که از این حقیر بدی، حرفی شنیده‌اند، می‌خواهم
مرا با بزرگواری خودتان حلال کنید.
[1]
– در بالای وصیت تاریخ 17/12/63 آمده است.
[2]
– بقره/ 154.
[3]
– در اصل وصیت «داده باشم».
[4]
– افتادگی دارد.
[5]
–
در اصل وصیت «اظیت»
.
[6]
– ر.ک. تعلیقات.
[7]
– ر.ک. تعلیقات.
[8]
– ر.ک. تعلیقات.
منبع: کتاب وصیت نامه کامل شهدای استان سمنان / نشر شاهد / بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان