وصیت‌نامه شهید حسین نارویی

شهید حسین نارویی در اول تیرماه 1348 در شهرستان زابل دیده به جهان گشود. پدرش کجلول نام داشت و مادرش ماه بی بی بود. وی تحصیلاتش را تا دوم متوسطه ادامه داد و سپس وارد بسیج شد و در سی ام دی ماه 1365 در خرمشهر به فیض شهادت نائل آمد.
به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید حسین نارویی در اول تیرماه 1348 در شهرستان زابل دیده به جهان گشود. پدرش کجلول نام داشت و مادرش ماه بی بی بود. وی تحصیلاتش را تا دوم متوسطه ادامه داد و سپس وارد بسیج شد و در سی ام دی ماه 1365 در خرمشهر به فیض شهادت نائل آمد.
در وصیت نامه این شهید والامقام آمده است:
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام بر امام امت خمینی کبیر و سلام بر شهیدان اسلام و درود بر شما
امت قهرمان و مسلمان ایران و سلام بر شما خانوادة گرامی ام.
پس از عرض سلام
امیدوارم که پس از رفتن این بنده حقیر و خطاکار فرزند گناه کارتان که به
هیچ وجه برای شما کاری که شایسته خدمات گران بارتان باشد، انجام
ندادم وجود مبارک تان را هیچگونه کسالتی عارض نگردد و امید دارم که پس از
رفتن من مرا حلال نمایید
و از طرف من از کلیه دوستان و آشنایان حلالیت
بطلبید، که سخت محتاج به دعای ایشانم که برای یک رزمنده مسلمان علاوه بر
ایمان به خداوند متعال و یقین به جهان آخرت وجود اخلاص در روح و جان و
اعمال او از شرایط لازم و ضروری است.
زیرا ممکن است یک رزمنده ایمان به
خدا و معاد داشته باشد ولی آن اخلاص و صداقت لازم را در وجودش نداشته
باشد و لازمه این ها دعای خیر پدر و مادر است که اگر همراه فرزند نباشد،
انگار که هیچ است و شهادتش نیز شهادت واقعی نیست
و من خوشحالم که مرا
درک می کنید و می دانید که رفتن من هدف و غایتی لااقل از نظر خودم عالی است
و از طرف من از برادرم معذرت خواهی کنید و طلب 3 آمرزش مرا از او
بخواهید که به نصایح عزیز او ارج ننهاده ام و از من به او اینگونه پیام
است که راه مرا ادامه دهد و قدر این انقلاب را بداند که اگر این انقلاب
اسلامی نبود اسلام در ایران هم نبود.
و از من به تو ای خواهرم اینگونه پیام
است که حفظ حجاب تو مانند فاطمه(س) باشد که مرا هم حجاب اوست چون در
تاریخ بشریت مردان بسیار بزرگ و با فضیلتی چشم به جهان گشودند، که هر
یک به عالی ترین مرحله کمال و رشد رسیدند و بهترین الگو راهنما و راه
گشا برای انسانها در کشاکش زندگی و در فراز و نشیب روزگار بودند که
پیامبران الهی و مردان حق و امامان راستین از این گروه می باشند.
اما در
گروه زنان کمتر به چنین نمونه هایی برخورد می کنیم که از هر نظر سرمشق و
الگو باشند که شمار آنان از انگشتان دست نیز کمتر است و شاید هر
یک نفر و آن هم فاطمه(س) است.
سعی کن که تو نیز مانند او باشی در مورد
محل دفنم هر جا که مادرمان بخواهد مرا به خاک بسپارید.
زندگی خاطره ای بیش نیست اولش رنج و آخرش مردن
«خدایا تو به من خوب زندگی کردن را بیاموز خوب مردن را خود خواهم آموخت» . رفتن سر مزار یادتان نرود.
«والسلام»
التماس دعا