وصیتنامه شهید ذبیح‌اله مجیدی
بسم
رب الشهدا و الصدیقین
وَالَّذِینَ
هَاجَرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ مَاتُوا لَیَرْزُقَنَّهُمُ
اللَّهُ رِزْقًا حَسَنًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَیْرُ الرَّازِقِینَ
و آنان که در راه خدا مهاجرت کردهاند و
آنگاه کشته شده یا مردهاند قطعا خداوند به آنان رزقی نیکو میبخشد و راستی این
خداست که بهترین روزیدهندگان است. سوره حج/
آیه 58
با یاری خداوند بزرگ و لطف او زندگی را شروع کردم و با یاری و لطف او وصیتنامه‌ام
را می‌نویسم.وصی من همه بندگان خدایند.وصی من توده‌های مردم مملکتند.وصی من همه ی زجرکشیدگانند.و
وصی من مادری است ، که فاطمه وار مرا بزرگ کرد و به جبهه‌ها فرستاد تا در راه اسلام
کشته شوم و وصی من خواهرانم که چون زینب در مقابل منافقین ایستادند .و تنها وصیتی که
به آنها میکنم این است که حجابشان را رعایت کنند زیرا حجاب زن مشت محکمی است بر دهان
منافقین .و وصی من پدر بزرگوار جانشین مهدی موعود(عج) امام بزرگوار است .و وصیتم را
با نام او شروع میکنم.ای خانواده عزیزم وصیتم را چگونه شروع کنم؟درچه قرنی زیستم و
در چه قرنی بشهادت می رسم.من برای بار چهارم عازم جبهه هستم شاید من لیاقت شهادت را
نداشته باشم که هنوز شهید نشده‌ام ! امیدوارم خدا این سعادت را به من عطا کند هم اکنون
در جبهه موقعیتی است مطابق موقعیتی که در جنگ خندق حضرت محمد (ص)فرمود تمام مسلمانان
با تمام کفار روبرو شدند و الان امام عزیزمان می فرمایند مردم بسیج شوند و برعلیه صدام
کافر به مبارزه بپا خیزند و همانطور که میگوید کاش من هم یک پاسدار بودم .مادرجان!
آرزو دارم که راه کربلا باز شود و قبر حسین
بن علی را در بغل گیرم . به امید پیروزی هرچه زودتر راه کربلا و قدس، وصیتم را بپایان
میرسانم.
منبع:سیستم اطلاعاتی معاونت فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان لرستان