وصیت‌نامه شهید ذبیح الله اخوان

بسم الله الرحمن الرحیم
«
یا
ایّتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربّک
راضیة
مرضیة
فادخلی فی
عبادی و ادخلی جنّتی
».
[1]
با
درود فراوان به امام امّت و شهدا[ی] به خون خفته از صدر اسلام تا کنون و با درود
بر مهدی صاحب زمان(عج) و با درود به خانواده‌های شهدا و با درود به رزمندگان
اسلام. همسرم نبات اکبری: می‌خواهم که زینب‌وار از فرزندانم عباس، مهدی، هادی، زری
و مرضیه نگه داری کنید. برادرزاده خودم، علی‌اکبر اخوان، بعد از من می‌خواهم که از
مادرت و برادرهای خود عباس و مهدی و هادی و خواهرها زری و مرضیه نگه دار[ی] نمایید
که امید آینده آنها شما هستید. اکبر می‌خواهم که شما مثل محمد نباشید، که امید بچه‌ها
شما هستید و امید من هم شما هستید. خدا می‌داند که غیر شما دلسوزی نخواهم داشت. از
شما فرزندانم می‌خواهم که سنگر اسلام را ترک نکنید و پیرو خط امام باشید که تنها
راه پیروزی خط امام است.
و
همسرم، شما حساب سال را راجع به اموالم بکنید و هر چه بدهکار بودم بدهید. همسرم و
فرزندانم و برادرها و همشیره‌ها اگر از این سفر برنگشتم، دیدار من و شما می‌افتد
به قیامت. من را ببخشید و رضایت داشته باشید.
«السلام یا اباعبدالله الحسین یا مظلوم یا غریب»
ذبیح‌الله اخوان
[1]
– فجر/ 28.
منبع: کتاب وصیت نامه کامل شهدای استان سمنان / نشر شاهد/ بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان