وصیتنامه شهید رجبعلی ادب
صفحه نخست سرویس
شهید رجبعلی ادب
شهادت مرگ دلخواهی است که مجاهد با همۀ آگاهی و همۀ عشق و بیداری و بینایی خویش، خود انتخاب می کند.
نویسنده :
بهروز زارعی
بسم‌الله الرحمن الرحیم
وصیتنامه شهید رجبعلی ادب
ای کسانی که مرا برای دفن کردن به‌سوی
قبرستان می‌برید، پارچه‌ای سیاه
[1]
رویم
بکشید
[2]
که
همه بدانند در طول عمر خود عزادار بودم. چشمانم را باز بگذارید که همه بدانند در
طول عمر چشم به راه بودم. [پنجه‌های]
[3]
دستانم را باز بگذارید که همه بدانند چیزی به همراه نبردم و قالب یخی چون اشک
دیدگان[…]
[4]
بر مزارم بگذارید که با اولین طلوع خورشیدی، به جای مادرم، به روی مزارم اشک
بریزد. هشت روز مانده به شهادت برادرش […]
[5]
یک
صدای الهی او را صدا می‌زد و او را به‌سوی خود می‌کشید. یک نور الهی در دلش شعله
می‌زند و می‌خواهد در این شعله تبدیل به آتش شود. شهادت مرگ دلخواهی است که مجاهد
با همة آگاهی و همه عشق و شوق و بیداری و بینائی خویش، خود انتخاب می‌کند. شهادت،
در فرهنگ ما و در مذهب ما، یک حادثه خونین و ناگوار است. در مذاهب و تاریخ‌های
اقوام، شهادت عبارت است از قربانی شدن عده‌ای که در جنگ به دست دشمن کشته شده‌اند و
این یک حادثه غم‌انگیز مصیبت‌باری است و نام این کشته‌شدگان شهید و مرگشان شهادت
است.
[1]
– پس از واژة سیاه حرف «ز» حذف شود تا خلاف خواست شهید
افاده نگردد.
[2]
– در اصل وصیت «برکشید».
[3]
– واژة «پنجه‌های» قبل از دستان آورده شده، زیرا شهید
افادة کل به اراده جزء کرده است، یعنی پنجه دستانم را باز بگذارید.
[4]
– خوانا نیست.
[5]
– پس از واژة برادرش افتادگی دارد.
منبع: کتاب وصیت نامه کامل شهدای استان سمنان / نشر شاهد / بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان