وصیتنامه شهید رضا ازمل
« از شما میخواهم که یکی از بازوهای مقاوم انقلاب و یاور امام باشید.»
به گزارش
نوید شاهد،
شهید «رضا ازمل»، 1 مرداد 1336 در مشهد دیده به جهان گشود. این شهید والامقام در 7 اردیبهشت 1366 به فیض شهادت نائل آمد. در ادامه بخشهای از وصیتنامه شهید ازمل را میخوانید.
بسم الله الرحمن الرحیم
ما اراده کردیم تا سرانجام مستضعفان زمین را وارثان حقیقی زمین قرار دهیم. (سوره قصص – آیه 5)
درود به روان پاک امام خمینی(ره) رهبر مستضعفان جهان، رهبر دردمندان و مصیبت زدگان، رهبر زحمتکشان و رنجبران و مظلومان جهان؛ چرا که این طبقه، دل به او بستند و امیدوارند که رهبری او به رهبری و قیام حضرت امام زمان مهدی موعود(عج) متصل گردد، انشاء الله.
بارالها! از تو خواهانم با کمک این ملت غیور و مسلمان انقلابمان را به رهبری نایب امام زمان پرچمش بر فراتر مرزها رود و نمونهای از حکومت علی(ع) در این منطقه استقرار یابد.
بار الها! مستضعفین جهان بر مستکبرین پیروز باد تا مستضعفین خود سرنوشتشان را به دست گیرند.
خدایا! ما را در برقراری راه علی کمک کن، افسوس که من بیشتر از یک جان در کالبدم وجود ندارد که بتوانم با ایثار و از خود گذشتگی، اسلام عزیز را یاری نمایم.
پروردگارا! من به خود میبالم که سرباز اسلام هستم، سرباز امام زمان و در ارتش حکومت اسلامی هستم.
پروردگارا! مرگ و شهادت مرا در راه خودت قرار بده.
بارالها! مرا برای کمک در جهت به اهتزاز در آوردن پرچم مهدی(عج الله) یاری فرما.
خدایا! شهادت مرا جزء شهدای صدر اسلام ثبت نما.
پروردگارا! من هر چه از تو خواستم در زندگی به من عطا فرمودی حتی شهادت در راه خودت را از من دریغ ننمودی، من چطور بتوانم از عهده شکر تو برایم.
همسر عزیزم! میدانم که محبت من در دل تو بسیار است و رنج و اندوه از دست رفتن من برایت سنگین است، ولی در راه الله و به ثمر رسیدن حکومت اسلامی بسی ناچیز است. امیدوارم بقیه عمر خود را بدون من با بچهها در پناه امام زمان و نایب بر حقش خمینی کبیر به سر بری. خواهش میکنم در تمام طول عمر هرگز خدا را فراموش نکنی.
مادر عزیزم! میدانم که غم از دست دادن فرزند برای مادر بسیار سنگین و دشوار است. اگر چه بگویم مادر فراموشم کن ولی میدانم که این امر برای مادر امکانپذیر نمیباشد. مادر جان، از زحماتی که در مدت عمرم برای من کشیدی شکر میکنم و از خدای باری تعالی خواهانم اجر و منزلت در بهشت خداوند به شما عنایت فرماید.
برادران و خواهران عزیز! برادری را از دست دادهاید، باشد از دست دادن برادر در راه الله افتخاری است که نصیبتان شده. اگر در مدت عمرم خطایی از من سر زده مرا ببخشید. خداوند به شما و همسران و بچههایتان سلامتی عنایت فرماید.
دوستان و آشنایان و بستگان عزیزم! در مدتی که من در بین شما بودم اگر از من خطایی سر زده به بزرگواری خودتان مرا ببخشید، از شما میخواهم تا جایی که برایتان امکانپذیر است به خانوادهام محبت کنید و آنها را تنها نگذارید؛ زیرا که آنها دیگر سایه مرا به سر ندارند. از شما میخواهم که یکی از بازوهای مقاوم انقلاب و یاور امام باشید، شبهای جمعه کلیه بستگان و برادران مسلمان برایم از خداوند درخواست آمرزش نمایید و سوره فاتحه نیز فراموش نشود. امیدوارم سعادت دنیا و اخرت نصیب تمام مسلمانان جهان گردد.
رضا ازمل، 9/9/1365
«روحش شاد و راهش پر رهرو باد.»