وصیتنامه شهید رضا جوانبخت
با نام او
که همه از اوییم و به سوی او بازخواهیم گشت؛ و چه بهتر که با رویی سفید، دستی پر،
تنی آغشته به خون و بدنی قطعه قطعه شده به پیشگاه او هجرت کنیم.
و چه
زیباست که انسان این چنین با معبود خود دیدار کند و به سوی او پرواز نماید.
ای خدا،
ای رحمان، ای رحیم، ای محبوب و معبود من، تو را آنچنان که هستی و آنگونه که سزاوار
آنی ستایش می کنم؛ تو را شکر می کنم تا نیک بخت شوم و با شهیدانی که در راه رضا و
خشنودی تو در نیستی را کوفتند تا هست شوند، همخانه و همنشین شوم.
به خدا
سوگند اگر مرا قطعه قطعه کنند و هر قطعه ام را در آتش انداخته و خاکسترم را به باد
دهند دود این خاکستر به هوا خواهد رفت و در آسمان نقش خواهد بست. الله اکبر؛ و به
همه ثابت خواهد شد که من از یاران حسینم و در دامان خمینی پرورش یافته ام.
مادر و پدر
گرامی مرا ببخشید و حلال کنید؛ از همه برای من حلالیت بطلبید. در فقدان من اشک
نریزید اگر شما خوشبختی مرا میخواستید بدانید که من در این راه خوشبخت شدم.
مادر و
پدر گرامی اگر بدن ناقابلم بدست شما نرسید هیچ ناراحت نباشید؛ در گلزار شهیدان
خانه یادبودی برای من بسازید و مراسم را اجرا نمایید. مانند دیگر مادران و پدران
اگر وقت کردید هر شب جمعه بر سر مزارم حاضر شوید.
به امید
فتح و رسیدن به بیت المقدس
والسلام
منبع: مرکز اسناد
بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ