وصیت‌نامه شهید رضا رسولی

بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و درود برخاتم پیامبران حضرت محمد
(ص) و با سلام و درود بر آخرین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت حضرت ولی عصر (عج)
و با سلام و درود بر نائب بر حقش خمینی بت شکن و با درود به شهیدان راه خدا و با درود
و سلام به مقدم مبارک خانواده های محترم شهدا.
در دلم غوغایی از عشق به وصال به پاست…
هم اکنون که قلم در دست گرفته و وصیت می نویسم
خدا می داند که در قلبم و قلبها چه می گذرد. عشق سر تا پای وجودم را گرفته و به سوی
خود می کشد. آری عشق پاکی که انسان از تمام هستی خود گذشته و آن را فدا می کند و پای
به وادی عشق می نهد عشق به الله عشق به ثار الله عشق به امام و رهبر.
هرکس که عاشق من شد من هم عاشق او می شوم
عشق چنان سر تا پای وجودم را فراگرفته که
دیگر نمی خواهم در این دنیای پرتلاطم زنده بمانم زیرا این دنیا فانی و زودگذر است.
خداوندا از تو می خواهم که در این لحظات بحرانی و در این مقطع حساس از انقلاب عظیم
اسلامی شهادت در راه خود را نصیب این بنده حقیر بنمائی زیرا خودت گفتی هرکس که عاشق
من شد من هم عاشق او می شوم.
نمیتوانم پرپر شدن دوستانم را ببینم و بی
تفاوت باشم
خدایا می دانم که شهادت در راه تو لیاقت می
خواهد و من آن را ندارم اما امیدوارم که مرا لایق شهادت کنی و این فیض عظیم را شامل
حالم بنمائی. خدایا دیگر نمی خواهم در این دنیا زنده بمانم نه بخاطر اینکه از زندگی
خسته شده ام بلکه نمی توانم تحمل کنم که بهترین دوستانم و بهترین عزیزانم بسان گل پرپر
شده و اینجانب در قبال این همه ایثارگری بی تفاوت بمانم. پس به این ترتیب مرا به سوی
خودت ببر.
چرا عده ای به خون شهدا بی تفاوت
هستند؟…
خدایا نمی دانم که چرا عده ای از افراد جامعه
در قبال خون شهدا بی تفاوت و بی مسئولیت هستند چرا نمی خواهید این مفهوم را درک کنید
که شهداء برای چه رفته اند و هدفشان چه بوده و در چه راهی رفته اند.
پیامی برای آنان که در خانه ها نشسته اند
و کاری به جنگ و مملکت ندارند و در جنگ و دفاع مقدس شرکت نمی کنند و جوانهایشان را
به جبهه نمی فرستند دارم چرا در خانه ها می نشینید و باحرفهای منافقانه خود ایثار و
فداکاری عزیزانمان را به هدر می دهید؟ چرا اینقدر درک و فهم و شعور ندارید که این مطلب
را بفهمید که اگر این عزیزان به جبهه نمی رفتند و جان خویش را فدا نمی کردند آیا شما
می توانستید زندگی کنید؟
شهدای برای چه می جنگنند!
اگر اینها نمی رفتند میدانید چه بلائی سر
این مملکت می آوردند؟ آن وقت دشمنان کینه توز را میدید همان بلاهائی را که بر سر اهالی
مناطق جنگی خصوصا برسر زنان و دختران سوسنگرد و هویزه آورند این بلاها را بر سر امت
کشورمان میاورند. پس کمی فکر کنید و با موضع گیری های منافقانه و شیطانی خود ایثارگری
این عزیزان را بی نتیجه نگذارید.
پیامی به ملت ایران
پیام من به ملت ایران این است که شما ملت
شهید پرور ایران مقاوم و صبور باشید که پیروزی با صابران است و گوش جان به فرمایشات
این پیر جماران بسپارسد و او را تنها نگذارید و تمام صحبتها و فرمانها و سفارشاتش را
آویزه گوش قرار دهید.
پیامی به خواهرانم
پیامی به خواهران دینیم دارم شما خواهران
در پشت جبهه همواره بازوی قدرتمند رزمندگان هستید امیدوارم که زینب وار فعالیت خویش
را در پشت جبهه ادامه دهید و از همه مهمتر اینکه حجابتان را حفظ کنید که سلاح شما خواهران
حجابتان است و حفظ حجاب شما کوبنده تر از خون ما می باشد.
پیامی به برادران بسیجی
پیامی به برادران بسیجی دارم شما بسیجیان
بازوی قدرتمند این انقلاب و امام هستید پس فعالیت خود را در پشت جبهه زیاد کنید و در
دعاهای کمیل و نمازهای جمعه و جماعت شرکت کنید و تا آنجا که می توانید به جبهه بروید
و نگذارید که سنگر عزیزانتان خالی بماند.
پیامی به پدر و مادر و برادر
پیامی به پدر و مادرم و برادرم دارم: مادرجان
هر وقت که می خواستم درباره مقام تو بنویسم دستم توان نوشتن نداشت چون نتوانستم زحماتی
را که شما درباره اینجانب کشیده اید بنویسم.
مادر جان مقام تو آنقدر بالاست که نمیتوانم
زحمات تورا توصیف کنم . مادرچه زحماتی را که تو در مورد من کشیده ای اما من نتوانستم
آن را جبران نمایم. مادر می دانم از دست دادن فرزند برایت مشکل است اما چه کنم که اسلام
به جوانهایی مثل من احتیاج دارد.
مادر بخدا اگر عشق به امام و اسلام و رضای
خدا در آن نبود محال بود که ترا ترک کنم ولیکن وظیفه شرعی و وجدانیم ایجاب می نماید
که از تمام لذایذ زندگی درگذرم و در راه اسلام و دین جان خود را فدا کنم. مادر بخدا
فردای قیامت تو جلوی فاطمه زهرا، روسفید هستی پس مانند زینب کبری که تحمل هفتادو
دو تن شهید را نمود و در
مقابل تمام کفر با قامتی استوار ایستادگی نمود تو نیز به
مردم بگو که جوانت برای چه رفت وبرای چه به شهادت رسید و در این لحظات آخر از تو حلالیت
می طلبم.
پیامی به پدر عزیز
پیامی به پدر عزیز و بزرگوارم دارم خدمت پدر
عزیزم سلام عرض می کنم امیدوارم که همیشه حالت خوب باشد. پدر عزیزم اینجانب کوچکتر
از آن هستم که برای تو پیام بدهم ولی وظیفه ام ایجاب می کند که بگویم وقتی خبر شهادت
مرا شنیدی مقاوم و استوار باش که پیروزی با صابران است.
پدرم نکند از دست دادن فرزند تورا از پای
درآورد. میدانم که اینطور نیست اما به شما بگویم که اگرمیخواهید گریه کنید برای امام
حسین و علی اکبر او گریه کنید . پدرم می دانم که از دست دادن فرزند مشکل است ولی مهمتر
از جوان تو اسلام است. چون وقتی که اسلام وجود نداشته باشد جوان چه ارزشی دارد.
پدر میدانم برای من آرزوهایی داشتی و نتوانستی
آنها را برآورده نمائی مسئله ای نیست وخداوند در آن دنیا اجر عظیمی به شما عنایت میفرماید.
پیام من به برادرم این است که برادر جان راه را درست ادامه بده تا فرد مفیدی برای جامعه
اسلامی باشی و از تو حلالیت می طلبم.
پیامی به دوستانم
پیامی به دوستانم دارم زیرا عده ای از دوستانم
جوان هستند و وقت عروسیشان نزدیک است عروسیشان مبارک باد ولی از آنها می خواهم که کارت
عروسی به در خانه ما ندهند چون مادرم بهانه فرزند میگیرد. و از تمام اقوام خویش طلب
حلالیت می نمایم و از آنها می خواهم که پدر و مادرم را تنها نگذارند.
پیامی به اهالی محل دارم
پیامی به اهالی محل دارم و آن اینکه مواظب
باشید عده ای از خدا بی خبر در میان شما رخنه نکنند و افکار شما را در راهی غلط هدایت
نکنند و با هماهنگی یکدیگر مشت محکمی بر دهان ضد انقلاب بزنید.
و از جوانهایی که در سرکوچه ها می ایستند
و مزاحم زن و بچه مردم می شوند یک خواهش دارم و میخواهم به آنها بگویم که دیگر بس است
آخر چقدر شهید بدهیم و خون آنها روی ما اثر نکند واقعاً خجالت دارد و از کار خود دست
بردارید زیرا فردای قیامت نزد شهداء شرمنده می شوید.
جمله آخر…
و در لحظات آخر از شما می خواهم حرف امام
عزیزمان را زمین نگذارید و از پدر و مادرم میخواهم که جنازه مرا اگر بدستتان رسید نزدیک
قبر برادرم خاک کنند و در جلوی تابوتم عکس امام و درآن طرفش عکس برادرم را بزنید.
خدایا ، خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار/
یکم مرداد 67
منبع: مرکز اسناد اداره کل
بنیاد شهید