وصایا و اسناد
شهید “سیدحسین اسفندفرد” در وصیت نامه اش در راز و نیاز با خدای خود چنین می نویسد: پروردگارا به درگاهت پناه می برم از خود خواهی های میسر نشدنی هایم و از دلی که درک عظمت تو را نکند. یا رب آمرزش و بخشش تو امیدوارتر از عمل من است؛ اگر بنده شایستگی آن را که به رحمت حق و شهادت در راه تو نصیبم شود، لطف و کرمت به گونه ای است که تمام وجود مرا فراگیرد.
نویسنده :
مهدی
به گزارش
نوید شاهد تهران بزرگ
؛ شهید
سیدحسین اسفند فرد
،
یازدهم تیر
1338 ، در شهر کربلای عراق چشم به جهان گشود. پدرش سیدعلی، کیف فروش بود و
مادرش بمانی نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم
گرفت. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. یازدهم آبان 1361 ، در عین خوش
توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در بهشت زهرای
شهرستان تهران واقع است.
ادامه متن وصیت نامه؛
صحبتی با ملت شهید پرور :
ای خون خدا، ثارالله، ای امام مظلوم و سرور؛
جانم به فدایت، برخیز و بنگر کربلای عاشقان شهادت ایران را که از یک دیگر سبقت می گیرند
تا به دیدار حق بشتابید. نظر کن به این امت حزب الله. ملت شهیدپرور و قهرمان ایران،
امام و روحانیت مبارز را که مستکبران را به لرزه درآورده اند، تنها نگذارید.
پشتیبان ولایت فقیه باشید تا آسیبی به این مملکت، احکام خدا و اسلام نرسد. ولایت
فقیه پلی محکم در برابر ستمگران، منافقان و مستکبران، برای قلع و قمع و نابودی آنها
می باشد.
امت حزب الله، آنان که به ولایت فقیه، این
اسطوره و محور اسلام و به هیچ اصل و قانونی معتقد نیستند، فاسق هستند. باید آن ها
را از صفحه انقلاب اسلامی محو کرد. ولایت فقیه از زمان پیامبر اسلام پیاده شده است
و همان ولایت ائمه اطهار و بعد از دوازدهمین امام، در زمان غیبت صغرا نواب خاص آن
حضرت و در زمان غیبت کبری مجتهدین، مراجع اعظم، اعلم و فقها که رابط امام زمان و
ملت مومن و مسلمان می باشند، تلقی می شود. در این برهه از زمان، امام و رهبر
بزرگوار، روح الله الموسوی الخمینی می باشد. خصوصیات این بزرگواران مرجعیت، قضاوت،
رهبری و حکومت بر امت و کشور مسلمان است. حکومت آن ها برای رسیدگی به گرفتاری های
امت و جلوگیری از فساد، کارشکنی و… دولتمردان و مردم است.
آخرین سخنم این است که در مجالس و فرایض دینی و
مذهبی، از قبیل نماز جمعه، دعای کمیل و کلاس قرآن برای فراگیری امور دنیوی، اخروی
و معنوی شرکت کنید تا دست منافقان، کافران و ملحدان قطع و نابود شود و امیدی به
مقاصد شوم خود نداشته باشند. دیگر عرضی ندارم جز آنکه سایه پرمحتوای امام و اسلام
در پناهتان باد.
پروردگارا به درگاهت پناه می برم از خود خواهی های
میسر نشدنی هایم و از دلی که درک عظمت تو را نکند. یا رب آمرزش و بخشش تو
امیدوارتر از عمل من است؛ اگر بنده شایستگی آن را که به رحمت حق و شهادت در راه تو
نصیبم شود، لطف و کرمت به گونه ای است که تمام وجود مرا فراگیرد. معبودا از تو طلب
عفو و مغفرت می کنم و به سوی تو برمی گردم ای که اهل تقوی و آمرزشی، از تو مسئلت
دارم به حق روز عاشورا که شهادت را برای من (مسلمین) مقدار ساختی و مانند عسل
شیرین کردی. از تو می خواهم بهشتی که خاتم الانبیا را در آن جای دادی، مرا نیز
داخل آن نمایی. خدایا مرا از عذاب آتش و سوزندگی های آن نگهدار.
یا وهاب دانایی تو مرا از بیان حاجت هایم بی نیاز
کرده است و کرم و سخاوت تو کافی است از اینکه از وجود تو سوال و تقاضایی کنم.
سرمایه این حقیراز نظر مادی و اقتصادی :
خانواده گرامی، امیدوارم که همیشه و در همه حال
از نظر جسمی و روحی، با عنایات خداوند متعال، هیچ کمبودی نداشته باشید و در برابر
معبود خود خاضع، فروتن و ثابت قدم باشید. کتاب های مرا به کتابخانه بیمارستان
بوعلی و تعدادی از آنها را، هرکدام که بخواهد، به برادرم بدهید و وقف کنید. مقداری
پول به عنوان قرض الحسنه به چند تن از دوستانم، مقداری هم در مسجد امام حسین، مسجد
بیمارستان و در جبهه دادم، همه آنها را مطالبه کنید. نصف آن را به پدرم و نصف دیگر
را به حساب جنگ زدگان واریز فرمایید.
به امید پیروزی نهایی اسلام بر غارتگران شرق و
غرب.
نه شرقی نه غربی جمهوری اسلامی
منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ

بسم الله الرحمن الرحیم، به نام خداوند بخشنده
و مهربان
با سلام و درود فراوان بر مهدی قائم (عج) و نایب
بر حق او، رهبر مستضعفان جهان و درهم کوبنده مستکبران ( شرق و غرب )، روح الله
الموسوی الخمینی؛ با سلام و درود فراوان بر امت همیشه بیدار حزب الله ، با درود
فراوان بر شهدای کربلای ایران و با سلام بر خانواده گرامی ام امیدوارم که همیشه در
حال ذکر کردن معبود، تنها پشتوانه خود، باشید.
خانواده عزیزم می خواهم کمی با شما درد دل کنم؛
چون این آخرین وصیت بنده حقیر و کوچک شما می باشد و بعد از آن با ملت شهید پرور
قهرمان ایران. خانواده گرامی با سلام به تک تک شما (پدر و مادر، برادران و
خواهرانم ) که امیدم به شماست که در حقیقت امید آینده اسلام هستید، می رسانم. از
دور کف دست پدر و مادرعزیز و بهتر از جانم که حقی به گردن من گنهکار دارند، می بوسم.
انشاءالله در نماز جمعه این فریضه عبادی و سیاسی شرکت کنید که همانا رسیدن به رب
العالمین است. خانواده گرامی از تمام شما و فامیل ها می خواهم که اگر کوتاهی در
انجام وظیفه، گزندی یا ناراحتی به شما رسانده ام، مرا ببخشید تا در برابر عظمت
قادر متعال شفاعت بطلبم.
برای انسداد هوس ها و شهوات درونی و برونی
روزهای دوشنبه و پنجشنبه را روزه بگیرید. بهترین سفارشی که به شما دارم، این است
که همیشه خدا که در وجود شما است فراموش نکنید. پشتیبان ولایت فقیه باشید که همانا
استمرار حرکت انبیا است. به کلمات جان بخش و جان نثار امام گوش فرا دهید و به آن ها عمل کنید. در آخر سخنم
این است که بعد از من برادرانم اسلحه ام را بردارند و با غارتگران و منافقین
بجنگند. تکرار می کنم انشاءالله اگر خدا بخواهد از تقصیرات این بنده عاجز بگذرد، دلی
مقاوم و پاک نصیب بنده شود و شهادت قسمتم گردد.
خدا واقعا شاهد بر تمام اعمال و رفتار بندهایش
است. افتخار داشته و دارم چون شهادت نوشیدنی کمیابی است که به هرکس اعطا نمی شود.
شهید همیشه و در همه حال نظر می کند به وجه الله. اگر همچو شهادتی نصیب ما شد
ناراحت نشوید؛ چون راه خود را پیدا کرده ام. آنقدر آن را جستجو کردم تا پیدایش
کردم. برایم گریه نکنید. گریه بر شهید جایز نیست، چون که همیشه زنده و جاوید است
تا روز محشر و قیامت. خانواده گرامی شهادت راهی است که هرقدر هم در آن استقامت شود
حتی تا نزدیک آن ارزشمند و نایاب است. دیگر عرضی ندارم جز صبر و استقامت شما.
منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ