وصیت‌نامه شهید سید حسین موسوی

همسر عزیزم و خانواده گرامی‌ام، فرزندم لحظه‌ای از مادرش جدا نباشد. شما همسر گرامی‌ام، او را چنان تربیت کن که فردای این انقلاب به او افتخار کند، او را چنانکه اسلام و قرآن می‌خواهد، آموزش بده و او را چنان تربیت کن که وقتی بزرگ شد، رهرو راه شهیدان گردد.
دوست دارم اسلحه‌ام را بر دوش گیرد و هدف مرا دنبال کند. از خداوند عزَّوجَل می‌خواهم که همیشه یار و مددکار او باشد و او را به شما ببخشاید.
همسر عزیزم تقاضا دارم چنانچه انشاء‌الله شهادت نصیبم گشت در مراسم من لباس سیاه بر تن و گریه و زاری نکنی که گریه کردن شما باعث خوشحالی منافقان کوردل می‌گردد.
روز عزای من جشن بگیرید که انشاءالله من به لقای محبوبم خواهم رسید. در پایان از همه شما عزیزان حلالیت می‌طلبم و همه شما را به صبر و بُردباری دعوت می‌کنم.
هرگز امام را فراموش نکنید، تنها مگذارید و دعا کنید تا ظهور حضرت مهدی(عج) این امید مستضعفان به سلامت باشد و در کنار و التزام رکابِ حضرت مهدی موعود(عج) جهان را به عدل و عدالت منور گرداند.
منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین