وصیتنامه شهید سیستانی
شهید محمد علی زنجیریان در یک مهر 1343 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش محمدرضا نام داشت و مادرش پری بود. وی بسیجی و دانشجوی کارشناسی بود. سپس در دوازدهم تیرماه 1365 در شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
به گزارش نوید شاهد سیستان و بلوچستان، شهید محمد علی زنجیریان در یک
مهر 1343 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. پدرش محمدرضا نام داشت و
مادرش پری بود. وی بسیجی و دانشجوی کارشناسی بود. سپس در دوازدهم تیرماه
1365 در شلمچه به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
در وصیت نامه این شهید والامقام می خوانیم:
بسم االله الرحمن الرحیم
السلام علی الدعاء الَی االله والادلّآء علی مرْضات الله
سلام بر داعیان به سوی خدا و دلیلان بر خشنودی خدا
المستَّقرینَ فی اَمرِاالله والقامینَ فی محبۀ الله
و جای گرفتگان در امر خدا و کاملاً در دوستی خدا
و المخلصینَ فی توحید االله و الْمظْهِرین لاَمرِاالله و نَهیِه
و اخلاص داران در توحید خدا و اظهار کنندگان فرمان خدا و نهی او
و عباده المکْرَمین
و بندگان گرامیش
«اَلَّذین لا یسبقونَه بِالْقُولِ و هم بِاَمرِه یعملونَ و رحمۀ االله و برَکاتُه»
«کسانی که در گفتارشان پیشی نگیرند و آنان به فرمانش رفتار میکنند و رحمت و برکاتش بر او باد». (زیارت جامعه کبیره)
ای امت حزب الله نظاره گر باشید، نظاره گر رشادت های دلیر مردان تاریخ،
درس گرفتگان مکتب خونین اسلام، درس گرفتگان از سیره ائمه هدی، درس
گرفتگان از شهادت های مظلومانه شهدای کربلا…
آری بپا خواستیم تا نمایان سازیم عظمت و قدرت اسلام را، حقانیت
اسلام را، مظلومیت ائمه معصوم را، مظلمویت خون خدا اباعبداالله را که سر
مبارکش را از بدن جدا ساخته و بر پیکرش تاختند. «السلام علیک یا ابا
عبداالله».
آری درس گرفتیم از اینها، درس رشادت، درس شهادت، درس شهادت و کرامت
را. آری اسلام باید شهید میداد، شهیدی که سر در پیکر نداشته باشد. شهیدی
که دست در پیکر نداشته باشد، باید اسیر میداد باید بیان کننده آن رشادت
ها، مظلومیت ها و شهادت ها میداشت. باید افشا کننده ستمکاری جباران زمانه
را میداشت، تا الگو باشد الگوی مسلمین معتقد به ولایت بارها گفتیم «یا
لَیتَنا کُنّا معک«
باید رفت و درعمل ثابت کرد که با که هستیم و با حسینیان زمان یا با
یزیدیان انسان نما؟ در ظاهر یا باطن؟ با عشق به ولایت یا بدون آن؟ اما،
اما این زمان دیدیم که رفتند درس گرفتگان از این مکتبِ بزرگ انسان ساز
یعنی اسلام، رفتند و از جان و مال مایه گذاشتند، رفتند و شهید شدند،
بنگر در کجا؟
در سنگر نماز جمعه و در محراب، همچون مولای متقیان علی بن ابیطالب در
میدان نبرد همچون سیدالشهدا حسین بن علی در همه و همه جا، هر جا که دفاع
از حقانیت اسلام نیاز بود.
بیدار شوید و به خود آیید که فردا دیر است، عشق به ولایت را در خود زنده کنید تا با ولایت بمیرید.
خوف از خدا را در خود بالا برید، پشتیبان باشید، پشتیبان سرسخت
ولایت فقیه. برادرم، خواهرم هر کدام وظیفه ای دارید، وظیفه ای بس
عظیم، باری گران بر دوش شماست.
سعی کنید آن را به سر منزل مقصود برسانید. دعا کنید برای فرج امام زمان(عج) بسیار دعا کنید که فرج شما در همان است.
دعا کنید برای طول عمر امام، اطاعت کنید از رهبری.
ای امت حزب الله دلیرانه در برابر مفسدین و جباران تاریخ با توکل بر
خدا ایستادگی کنید، که نصرت شما در آن است که این وعدهای است الهی.
خواهرم حجابت را و برادرم نگاهت را به حرمت خون شهدا نگه دار.
و در پایان روی سخنم با آن سوخته دلان عاشقی است که سر از پا نشناخته و
در وصل محبوب خویش، بی تاب گشته اند. تزکیه کنید نفستان را و بسیار دعا
کنید.
امید است این وصیت ها و دیگر وصیت ها، نه، بلکه این هشدارها و دیگر
پیام ها بر قلوب تیره از گناه مان اثر گذارد، و به خود بنگریم، از کجا
آمدهایم و به کجا خواهیم رفت و چه میکنیم؟
«والسلام»
و اما وصیتم برای خانواده ام:
برای شهادتم «سیاه نپوشید» و غمگین نباشید، و برای مظلومیت حسین گریه
کنید. پیکرم را اگر به دستتان رسید، قبل از آنکه به وطنم ببرید، به دیدار
مولایم حضرت ثامن الائمه حضرت علی بن موسی الرضا ببرید، تا بگویم هر بار
خودم با باری از گناه به زیارتت می آمدم، اما حالا پیکرم را دیگران
آورده اند. در کفنم تربت کربلا بگذارید.
مبادا صبرتان را از دست بدهید، از زینب(سلام الله علیها) درس بگیرید.
مادرم و پدرم، از اینکه در این راه رفتم، خوشحال باشید و ناراحت نباشید چون ذخیره آخرت است.
خواهران و برادرانم در پیشبرد اهداف عالیه اسلام کوشا باشید. انشاءالله.
محمدعلی زنجیریان