وصیتنامه شهید شهرام عباس شوقی
بسم الله الرحمن الرحیم
با عرض سلام خدمت پدر و مادرم و همه نزدیکان امیدوارم که حالتان خوب باشد . من در اینجا توصیهها و تذکرات شرعی دارم که میخواهم به گوش همه برسانم .
از جمله اینکه اگر کسی واقعا در راه برقراری هدفهای عالی اسلامی کشته بشود به یکی از عالیترن درجات و مراتبی که یک انسان ممکن است در سیر صعودی خود نائل شود نائل گشته. بسیاری از کشته شدنها است که نفله شدن هست و به جای اینکه افتخار باشد ننگ است اما مرگی شهادت است که انسان با توجه به خطرات احتمالی فقط به خاطر هدفی مقدس و به تعبیر قرآن فی سبیل الله رخ میدهد پس گریه کردن برای شهید مفهومی ندارد بلکه کسانی و بازماندگانی که برای شهید گریه میکنند در واقع گریه به حال خودشان میکنند و شهید به گریه احتیاج ندارد . من زندگیم که به اسلام و انقلاب خدمتی نکرده . شاید که مرگم باعث خدمتی بشود زیرا که این انقلاب یک انقلاب معمولی نیست بلکه انقلابی خدایی و مملکت الهی است و تنها با شعار و تبلیغ بر پا نمیماند بلکه با خون شهدا یک انقلاب الهی برپا میماند . شهید مثل شمعی است که خدمتش از نوع سوخته شدن و فانی شدن و پرتو افکندن است تا دیگران در این پرتو که به بهای نیستی او تمام شده است بنشینند و آسایش بیابند ، شهدا سوختند و محفل بشریت را روشن کردند اگر این محفل تاریک میماند هیچ دستگاهی نمیتوانست کار خود را آغاز کند یا ادامه دهد . و میخواهم که همیشه همه شکر این نعمت بزرگ الهی که جهاد و شهادت است را بکنند . دستور العمل یک زندگی خدایی و خداگونه چنین است ( انسان – شناخت – ایمان – اسلام – عبادت و عمل اسلامی – جهاد – شهادت – سعادت) امیدوارم که همه از خودسازی و جهاداکبر زندگی خداگونه را شروع بکنند و راه این انقلاب خدایی را ادامه دهند . توصیهای هم به پدر و مادرم دارم که گریه برای من نکنند زیرا که شهید نفله نمی شود که برای او گریه کنند بلکه خصلت شهید این است که همیشه خونش جاوید است و نوع خدمتش از زنده ماندش بیشتر است .
در آخر آرزوی سلامتی و موفقیت برای همه شما مینمایم . خداحافظ
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
به امید مبارزه با نفس اماره و جهاد اکبر
شهرام عباس شوقی
20/7/62
منبع: مرکزاسنادبنیادشهیدوامورایثارگران تهران بزرگ