وصیتنامه شهید عباس گلزاری
بسم الله الرحمن الرحیم
«هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَی وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ» (سوره صف آیه ۹)
«اوست خدایی که رسولش را به هدایت خلق و ابلاغ دین حق فرستاد تا او را هر چند کافران مشرک خویش ندارند، بر همه ادیان عالم غالب گرداند».
شاید وصیت نوشتن برای جوانانی که هنوز عمری نگذارنده اند بسیار سخت باشد، با هزاران امید در دل و هر چه دردناک است این قصه هر لحظه باید خود را برای مرگ آماده کنیم و مرگ مرا در برابر دیدگان خویش قرار دهیم. همه اینها به یک طرف، لحظه بعد از مرگ را به خاطر می آوری که دیگر یارای هیچ نداری و تنها اعمالت گواهت و شهادتت کردارت.
پس چه خوب قبل از آنکه مرگ تو را در یابد و هیچ کاری از تو بر نیاید به خویش باز گردی و خود را در ترازوی خویش باز گردی و خود را در ترازوی خویش بسنجی، وای بر تو وای بر تو که تمام عمرت بی حاصل، تمام عمر در پوچی و بیهودگی به کوله بارت که برای خود بستی نظر کن و ببین چه داری؟ هیچ! تمامی عمر غرق در گناه و شناور در اشتباه بسان غریقی در لجن زاری که دیگر هیچ امید نجاتی ندارد، باید به انتظار مرگ بنشینی تا مرگ تو را در یابد! نه هرگز، بیاندیش و ببین کجایی؟ و چه کار می کنی؟ من در زندگی چیزی از مال دنیا ندارم که بخواهم آن را تقسیم کنم. ولی می توانم برای تمامی دوستان آرزوی خوشبختی بکنم و اگر احیانا ناراحتی برای کسی ایجاد کرده ام مرا عفو و اگر کسی چیزی از من می خواسته که نتوانستم به او بازگردانم مرا حلال نماید و ای پدر و مادر زحمت هایی را که برایم کشیده اید حلال کنید و ای مادر شیرت را حلالم کن.
آن جایی که هر لحظه امکان دارد لطف خدا شامل حال ما بشود این جاست. از خداوند متعال خواهانم که رهبر انقلاب ما را تا ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نگه دارد و ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را هر چه زودتر نزدیک کند و امت ستم دیده مسلمان ایران و سایر مسلمین جهان را هر چه زودتر از شر ستمگران نجات دهد. و از امت شهیدپرور می خواهم که وحدت را حفظ کند که به قول امام رمز پیروزی ماست.
«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»
«کشته شدگان در راه خدا را مرده مپندارید که آنان زندهاند در نزد خدا روزی میبرند»