وصیت‌نامه شهید علیرضا براتی

به نام خداوند بخشنده مهربان
خدایا چگونه لب به
سخن گفتن باز کنم ، ای معبود من در حالی که سرتا پا گناه و معصیت و نافرمانی هستم
. و با چه روشی با تو تکلم کنم چون چیزی ندارم . درمانده و حیرانم و بی چیزم و هر
چه دارم از توست سخن گفتن من از توست پس چه گویم آیا گفتار مرا قبول می کنی ؟
افتخار می کنم که در
این دوران زندگی کردم ، در زمانی که بهترین نعمت الهی نسبت به بندگانش افتخار می
کنم که در این دوران زندگی کردم ، درزمانی که بهترین نعمت الهی نسبت به بندگانش
است و آن نعمت جهاد است . زمان جهاد هم اکنون است چقدر ما غبطه می خوریم که ای کاش
در صحرای کربلا بودیم و به حسین ( ع ) کمک می کردیم . اکنون زمان آن رسیده پس باید
تکان بخوریم و حرکت کنیم .
پروردگارا اگر تو
آگاهی که در راه تو قدم برداشتم و اعمال مرا قبول می کنی پس مرا به سوی خود
فراخوان و اگر نه آنقدر در آزمایشات و مشکلات بیندازم تا شایسته شهادت گردم .
انسان آخر می میرد و
مردن هم یکبار است مردن در بستر خیلی مشکل است آن هم با بار معصیت چه بهتر که مردن
در راه خدا باشد .
در سختی های زندگی
به قرآن و دعا و عبادت پناه ببرید چون باعث تسکین و آرامش قلب می شود قبل از آن که
در سختی های زندگی به قرآن و دعا و عبادت پناه ببرید چون باعث تسکین و آرامش قلب
می شود قبل از آن که در مقام و رفاه پیشرفت کند در خود سازی پیشرفت کنید ( ما که
توانستیم )
و کلید خودسازی آن
است که باید گریه کرد . ناله کرد و آن هم اگر خدا توفیق گریه و ناله را بدهد خدایا
، با این بار گناه را بپذیر و ترسم از آن است که در درگاه تو قبول نشوم .
خدایا ، مرا قبول کن
من سعی کردم بنده خوبی برای تو باشم و آخر نتوانستم اگر تو کمک نکنی من در آتش
دوزخ می سوزم بارها به نعمت های تو چشم دوختم و نشستم و فکر کردم که مرا بیاموزی
لیکن
اگر به من رح نکنی سیه روز خواهم بود
. من که چیزی ندارم هر چه دارم از توست . جان ناچیز من از توست . پس چنان کن این
جان را هم در راه خود فدا کنم .
آرزوی ما سعادت آخرت
است و سعادت ما هم از امام است . باید از امام تشکر کرد که ما را از باتلاق و
منجلاب و طوفان های دنیوی نجات داد و اگر امام نبود ما غرق شده بودیم و هر چه
داریم از رهبریت این مرد است .
پدر و مادرم ، مرا
حلال کنید که فرزند خوبی نبودم و افتخار کنید که فرزندانشان را در این زمان تربیت
می کنید و امیدوارم که ناراحت نباشید . برای من گریه نکنید چون خودتان گفتید ما
دوستدار تربیت حسین ( ع ) هستیم و تشنه زیارت قبر مطهر سیدالشهداء هستید .
افتخار کنید که در
راه حسین ( ع ) فرزند می دهید ما باید به حال خود و برای اعمال سنگین خود گریه
کنیم تا خدا اعمال ما را قبول کند .
پدر و مادرم ، مکر
شما در زمان نوزادی صدای اذان به گوش من نخواندیدو مکر کتم مرا با تربت پاک حسین (
ع ) برنداشتند پس خوشحال باشید و سربلند و سرافراز حرکت کنید . به خواهرانم می
گویم که به حجاب اهمیت بدهید که حجاب تضمین خون شهیدان است مخصوصا خواهرانی که در
جهت تحصیل قدم بر می دارند . از افرادی که حقی بر گردن من دارند و از من ناراحت
هستند طلب بخشش می کنم .
خدایا این قلب محجوب
و پرده گرفته ما را هدایت کن نجات پیدا کنیم .
خدایا ما را چنان
قرار ده که دل های ما پوشیده از گناه باشد .
خدایا ما را چنان
مکن که پاسداران قلوب ما شیاطین باشد .
خدایا ما رارستگار
کن که اعمال ما و قلب ما چراگاه شیطان قرار نگیرد .
خدایا ما را با سیالشهداء امام حسین ( ع ) محشور کن .
علیرضا براتی
8/ 6
/ 1365