وصیتنامه شهید علی اکبر آقابابایی
به نام ایزد توانا، درهم کوبنده ستمگران و با درود بر تمامی
شهیدان در خون خفته ای که در راه خداوند عز و جل و به خاطر دفاع از میهن، خاک،
ناموس و ملت مستضعف به دفاع پرداختند.
درود من بر خاک پای رهبر عالیقدر اسلام و وطنم ایران عزیز،
حضرت مستتاب امام روح الله خمینی، درود بر پدر و مادران داغ دیده ایران، درود من
بر تمامی جوانان و نوجوانان انقلابی وطنم و خلاصه درود بر پدر، مادر، برادر، خواهران
و تمامی خویشاوندان.
اولین وصیت من این است که با گرداندن تابوت من در محل دوست ندارم
شماها، به ویژه دوستانم و بچه محل هایم گریه کنند و اشک بریزند؛ چون من افتخار می کنم
که به خاطر اسلام شهید می شوم. من اگر لیاقت شهادت را داشته باشم، می خواهم کسی را
که مرا دوست داشت و به انتظار نشست وادار کنید که به خانه بخت برود. روح مرا با
این کار شاد می کنید. ضمنا درخواستی دارم؛ از طرف من گل زیبایی برای او بخرید، بعد
از مرگم به او هدیه دهید. فراموش نشود تمام کسانی که از من دلخوری دارند آنها را
راضی کنید.
پدر و مادرم، می دانم شما خیلی خیلی برای من زحمت کشیدید؛ این
را بدانید تشنه محبت بودم ولی بعضی ها حتی یک قدر محبت را از من دریغ نمودند.
خلاصه امیدوارم بعد از مرگ من ایرانی آباد، با گسترش نهایی و با پیروزی کامل دین
خدا دادی، ایرانی آزاد و بدون زیر سلطه رفتن هیچ کشوری، با تمامی آسایش و آرامش
تمامی هموطنان عزیزم انجام پذیر شود.
من خیلی خیلی میهن ایران را دوست دارم. همیشه می خواستم فردی
مفید برای دفاع از میهنم باشم. امیدوارم دِین خود را ادا کرده باشم. من بیش از یک
جان در راه شما عزیزان و در راه خداوند نداشتم. مادر خواهش می کنم گریه نکن؛ چون
تن من در خاک می لرزد و من زجر می کشم. خواهش می کنم تو باید الگویی برای مادران
دیگر باشی که با سربلندی و افتخار جوانت را در راه خدا دادی.
خدانگهدار؛
دوستدار همیشگی شما، آنکه همیشه به یاد شما هست، فرزند حقیرتان
علی
سوم آبان 1359
منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ