وصیتنامه شهید علی اکبر گلینی
معلم شهید “علی اکبر گلینی” در وصیت نامه خود چنین آورده است: «شما را قسم می دهم که نسبت به دستاوردهای انقلاب و نسبت به جنگ و جبهه و مسائل نفاق افکن بی تفاوت نباشید و نگذارید بار دیگر خاکستر ذلت و خواری بر چهره مسلمانان بنشیند. از امام پیروی کنید راه شهدا را ادامه دهید و جبهه ها را گرم نگه دارید.» ادامه این وصیت نامه عارفانه را در نوید شاهد سمنان بخوانید.
نویسنده :
حمیدرضا گل هاشم
به گزارش
نوید شاهد سمنان
،
شهید علی اکبر گلینی
پنجم تیر 1339 در روستای امامزاده ذوالفقار از توابع شهرستان گرمسار به دنیا آمد. پدرش حسنعلی و مادرش صغرا نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. معلم بود. سال 1362 ازدواج کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم اسفند 1363 در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکر او مدتها در همان منطقه بر جا ماند و یکم اسفند 1373 پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.
متن وصیت نامه شهید
اینجانب علی اکبر گلینی فرزند حسنعلی با آگاهی کامل و لبیک به امام به دنبال انجام وظیفه شرعی خود روانه جبهه شدم هرچند خود را لایق نمی دانم که در جمع شهدا واقع شوم از این رو که اسلام تأکید دارد وصیت نامه بنویسید لذا وصیت نامه ای می نویسم به امید اینکه در جهت رشد و توسعه اسلام قرار گیرد.
با سلام و درود بر پیشتازان راه حق و قائد اعظم حضرت امام خمینی پرچمدار راهیان خط کربلا که بر یزید و یزیدیان شورید و طاغوتیان را از صحنه کشور برانداخت و چون ابراهیم بت شکن بتهای خودخواهی و خودپسندی را درهم شکست و می رود تا پرچم لااله الاالله و محمد رسول الله را بر بالاترین قله جهان به اهتزار در آورد. ای امام، ای ابراهیم زمان، ای رهبر و ای امید مستضعفان جهان من در مکتب دین، راه و رسم ایثار و فداکاری را آموخته ام و در خط تو که همان خط خدا، اولیا و انبیا است گام نهاده ام و تا پای جان از آرمان و عقیده ام دست بردار نیستم و آنچه را که از انقلاب تو آموختم اخلاص و ایثار بود.
از آزمایش الهی سربلند بیرون آیید
مادرم و ای مادرهای شهدا و ای امت حزب الله، من می دانم وقتی شما این وصیت نامه را می خوانید من دیگر در این دنیا نیستم اما ای مادرم این آیه از قرآن کریم را برایت خاطرنشان می کنم که برایم بی تابی نکنی. خدا می گوید «و لنبونکم بشی من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشر الصابرین الذین اذا اصابتهم مصیبه قالوا انا لله و انا علیه راجعون؛ البته شما را به سختی ها چون ترس و گرسنگی و نقص اموال و نفوس و آفات زراعت بیاموزیم و بشارت و مژده بده بر صابرین آنانکه هنگامی به حادثه سخت و ناگواری دچار شوند صبوری پیشه کرده و می گویند ما از خداییم و به سوی او رجوع خواهیم کرد.»
امیدوارم با توجه با این آیه، بی تابی نکنید که از اجر شما نزد خدا کاسته خواهد شد انسان برای گذراندن یک امتحان در این جهان قدم گذاشته است فرزندی که خداوند به یک خانواده می دهد و محبتش را در دل آنها می اندازد و سپس او را می گیرد یک آزمایش الهی است و از طرفی پایان زندگی انسان بدون شک برگشت بسوی خداست و طبق نصّ صریح قرآن هر موجودی طعم مرگ را خواهد چشید پس چه خوبتر از اینکه انسان آگاهانه و هوشیارانه مرگش را انتخاب کند و بدانید من راه خود را انتخاب و برای ادای تکلیف، نیاز اسلام، قرآن و کشور به خون به جبهه ها اعزام شده ام.
خطبه های دردآلود علی(ع) را بشنوید
ای مادر عزیز قامتت را استوار نگه دار و سرت را بالا بگیر و افتخار کن به اینکه تو و فرزندانت توانسته اید به حال اسلام و مسلمین مفید واقع شوید. مرا ای مادر رنجدیده و داغدارم ببخش که تو را رها کرده و بر من خرده مگیر. چگونه می توانستم نزد تو بمانم و به زندگی عادی و روزمره ام ادامه دهم در حالیکه دین و آیینم در معرض خطر افتاده و صدای هل من ناصر ینصرنی حسین (ع) بگوش می رسد. خطبه های درد آلود علی (ع) از نداشتن یاور و کمک در گوش های دل، طنین انداز است من می دانم ای مادر و ای خانواده شهدا غمِ از دست دادن فرزند بسی مشکل است اما مگر غم از دست دادن حسین (ع) برای زینب (س) آسان بود، همانگونه که من از آقا و سرورم درس جهاد و شهادت آموختم تو نیز از خواهر او درس استقامت و شکیبایی بگیر. من از سرور و سالارم آموختم که انسان نبایستی در این زندگی نکبت بار غرق شود و منتظر بماند تا مرگ سراغ او بیاید مگر هر انسانی بیش از یکبار می میرد پس چه بهتر که این مرگ در راه خدا و برای رضای خدا باشد.
ما پرچمدار اسلام در جهانیم
ای برادران و خواهران و ای امت حزب الله، قدر این انقلاب را بدانید انقلابی که ثمره و میوه خون هزاران شهید، معلول و اسیر است و انقلابی که باعث زنده شدن احکام اسلام گردید و بعد از 1500 سال پرچم خونین اسلام را برافراشت و می رود تا احکام خدا را زنده کند. همان اسلامی که برای پا برجا ماندن آن، امام حسین (ع) در صحرای کربلا جان خود را فدا کرد، ای عزیزان بعد از 1500 سال فرزندانی از سلاله پاک پیامبر (ص) پرچم خونین کربلا را بدست گرفته و ندای هل من ناصر ینصرنی حسین (ع) را سر می دهند و ما اکنون پرچمدار اسلام در جهان هستیم و بایستی تا آخرین نفس این پرچم را برافراشته نگه داریم و نگذاریم لاله های خونین انقلاب پژمرده و دستاوردهای آن به دست فراموشی سپرده شود تا روز موعود نزد رسول الله و شهدا رو سفید باشیم. برماست که خودمان و موقعیت های خود و رهبرمان و اسلاممان را بشناسیم و در راه شناخت آن قدم برداریم.
ما از تبار حسینیم
برادران عزیز امروز حسین (ع) تنهاست امروز فرزند فاطمه (س) در برابر سپاهیان کفر و شرک، بی یاور است امروز در کربلای ایران، اسلام و کفر مقابل یکدیگر ایستاده اند ما باید نشان دهیم که از تبار حسین و از یاران علی هستیم و در این راه از شهادت و کشته شدن باکی نداریم زیرا شهادت را نقطه اوج سعادت انسان می دانیم.
نفستان را بازخواست کنید
برادران و خواهران عزیز به فکر آخرت خود باشید آن روزی که هیچ چیز به درد انسان نمی خورد، تنها اعمال نیک یا بد انسان با اوست، سعی کنید نفستان را کنترل کنید و هر روزه از او حساب بکشید و تا وقت نگذشته به فکر باشید و از خدا هم یاری بخواهید که ما را بر هوای نفسمان چیره کند. در همه کارهایتان نیت خالص کنید و هر کاری که انجام می دهید سعی کنید برای رضای خدا باشد تا موفق شوید و به خدا توکل کنید و از ائمه کمک بگیرید تا از آزمایش الهی سربلند بیرون بیایید.
دانش آموزانم…
از برادران دانش آموزم تقاضا دارم به درس و تحصیل خود اهمیت بدهند و هر کلمه ای را که یاد می گیرند همراه با تقوا و تعهد در زندگی بکار ببندند و بر معلمان گرامی و متعهد (واجب) است سعی کنند خود را بسازند و سپس در ساختن امانت هایی که به آنها سپرده می شود کوشش کنند که واقعا مسئول اند و شما باید با کوشش خود امیدهای انقلاب را بسازید و انقلاب را بیمه کنید.
شما را قسم می دهم
به نماز مخصوصا نماز جماعت و جمعه اهمیت دهید و از روحانیت دفاع کنید و شما را قسم می دهم که نسبت به دستاوردهای انقلاب و نسبت به جنگ و جبهه و مسائل نفاق افکن بی تفاوت نباشید و نگذارید بار دیگر خاکستر ذلت و خواری بر چهره مسلمانان بنشیند. از امام پیروی کنید راه شهدا را ادامه دهید و جبهه ها را گرم نگه دارید.
عارفانه های شهید
خدایا تو آگاه هستی و از احوالاتم از خودم بهتر آگاهی، لذا به درگاهت استغفار می کنم و امید دارم که مرا ببخشی.
خدایا من اول بنده تو هستم و بعد خدمتگزاری برای مردم لذا به درخانه تو واهل بیت رسول الله تو آنقدر ناله می کنم و سر به سجده می سایم تا اینکه شاید مورد قبول تو افتم.
خدایا بدانچه دوست می داری و به آن راضی هستی موفقمان دار و زندگی ما را سعادتمندانه قرار ده و مرگ ما را شهادت در راهت مقرر فرما.
والسلام
علی اکبر گلینی
1363/12/15