وصیت‌نامه شهید علی ترابی

بسم الله الرحمن الرحیم
و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون
نپندارید که شهیدان راه خدا مرده اند بلکه زنده و حیات ابدی دارند و در نزد خدای روزی خواهند برد.
سپاس و ستایش پرودگاری که جز او کسی لایق ستایش نیست و اوست خدای تمامی مخلوقات و اوست آفریننده انسان و من خدا را حمد و سپاس می گویم که بر من تفضل فرمود و بر من لیاقت راه یافتن به جبهه این دانشگاه انسان سازی را عنایت نمود و ان شاء الله رضایتش را در این راه بر حزء برکت که همانا شهادت در راهش باشد نصیب این حقیر و عاصی گنهکار بگرداند و از خدای خود عاجرانه طلب می کنم که خدایا مرا خجل و شرمنده فردای قیامت در مقابل رسول الله و ائمه اطهار و شهدای اسلام قرار مده و با رحمت و فضل و بخششت با ما برخورد نما و بر ما ببخش گناهانمان را که
عظم الذنب من عبدک فی الحسین العفو من عندک یا کریم
(خدایا اگر گناهان ما زیاد است فضل و بخشش تو و عفو تو وسیع تر از معصیت ماست بر ما ببخش گناهانمان را ای خدای کریم
خدایا، تو خود میدانی که من هدفی جز خدمت و یاری دینی تو ندارم و خود میدانی که من برای ادای تکلیف شرعی و انسانی خود بپای خود را دراین راه نهادم و از تو طلب استواری و ثابت قدم بودن در این راه را تا زمانی که جان در بدن دارم خواستارم. من با آگاهی کامل و شناخت واقعی این مسیر به جبهه آمدم و از آن عده ای که تنها به مادیات متمسک شده اند می خواهم از این خواب گران خود بیدار شوند و قدم به جبهه نور بگذارند و فکری برای آخرت خود بکنند و از کسانی که تا به حال یک بار هم توفیق مصیب انها نگشته که به جبهه بیایند قدم در این راه بگذارند و ببینند که چگونه رزمندگان مخلص الی الله ره صد ساله را یک شبه می روند
.
منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی