وصیتنامه شهید علی سیاه
ما پیروزیم، آری، این وعده برگزیده خدا به اسلام و امت اسلام است که وعده پیروزی را به برگزیدگان خود که همان رزمندگان جبهه حق علیه باطل هستند، میدهد.
درود بیکران بر شما پدر و مادر عزیزم که مرا بزرگ کردید و تحویل جامعه دادید. برادران عزیزم، اکبر، حسن و مجید امیدوارم مرا ببخشید و حلالم کنید.
نگذارید اسلحه من به زمین بیفتد
تنها خواهش من از شما این است که راه مرا ادامه دهید و نگذارید اسلحه من به زمین بیفتد. از شما عاجزانه تمنا دارم تقوای الهی را پیشه خود قرار داده و از محرمات الهی دوری کنید.
بعد از شهادتم گریه نکنید
مادر عزیزتر از جانم، از تو میخواهم بعد از شهادت من بیتابی و گریه نکنی زیرا منافقین کوردل و دشمنان اسلام از گریه، فغان و بیتابی شما سوء استفاده میکنند.
پدر بزرگوارم به خاطر تمام مسایل از شما طلب حلالیت دارم. پدر جان بعد از شهادت من، گریه و زاری نکن، مگر من از امام حسین(ع) و حضرت علیاکبر بالاتر هستم که در جنگ با کفار به شهادت رسیدند؟ هرگز، هرگز! این خون ناقابل حقیر، شاید قطرهای باشد در مقابل اقیانوسی از ایثار و فداکاری حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) و یارانش در صحرای کربلا.
پدر جان! من راهم را با چشم باز انتخاب کردم و قلباً هم راضی و خشنود هستم.
منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین