وصیتنامه شهید علی صادقی
سلام بی کران به شهدا، این عاشقان پاک باخته و این سوختگان در راه معبود؛ سلام به آنان که مردانه رزمیدند و عاشقانه شهد شیرین شهادت را چشیدند و همچون پروانه گرد شمع گشتند و بالاخره سوختند. خوشا به حال شما که اینگونه جان را نثار جانان نمودید و با بالهای ایمان به سوی معشوق به پرواز درآمدید. آفرین بر شما که معنای چگونه زیستن را با سرخی خون خود نوشتید. آفرین بر شما که جانانه ندای رهبر را لبیک گفتید و آفرین بر شما که به عشق حسین شهید (ع) پَر کشیدید و رفتید و وا حسرتا بر حال ما که ماندهایم و معصیت خدا میکنیم.
وای بر ما، چگونه میتوانیم در روز محشر آنگاه که حسین (ع) و یارانش در جلوی صف و شهدای گرانقدرمان در پس آنها حرکت میکنند، سربلند نماییم. آری؛ ای جوانان عزیز! بیاییم قدر این لحظات را بفهمیم و از آن استفاده نماییم؛ زیرا هنوز دیر نیست و میتوان به این کاروان ملحق شد.
آری! برای انسان شدن وقت کافی است؛ چرا از انصار حسین (ع) نباشیم، تا در صف محشر او را ملاقات نماییم؟ آری؛ ای بندگان خدا! بیایید آرزویمان جز شهادت در راه حق نباشد؛ من رو سیاهِ درگاه حق نیز آرزویم همین است و بس و از خدا میخواهم شهادت را نصیب این عبد گناهکار نماید، تا کولهبارم سبکتر گردد.
حال که این وصیتنامه را مینویسم جز شهادت، آرزویی ندارم و اگر شهادت نصیبم شد، بدانید که کامیاب گردیدهام و این راه را خود برگزیدهام و اجباری در انتخاب این راه نبوده است.
ای امت امام و ای امت شهیدپرور روستای رزجرد! وصیت من و وصیت تمامی عاشقان حق به شما این است که امام را تنها نگذارید؛ به جبههها بیایید و آن را خالی نگذارید؛ اسلام را یاری کنید؛ دشمنان اسلام را شاد نکنید؛ دست از نفاق بردارید؛ یکدل و یکرنگ شوید؛ مساجد را خالی نگذارید؛ دعای کمیل و دعای توسل بخوانید؛ وحدت کلمه داشته باشید؛ اسلحه به زمین افتاده ما را به دوش گیرید و لباس رزم بپوشید و روانه میدان شوید.ای امت قهرمان و حقجو! یتیمان را نوازش کنید و به خانوادههای بیسرپرست، سر بزنید و آنها را دلداری دهید.