وصیتنامه شهید مجید خرد
بسم رب الشهدا / یا ایهاالانسان انک کادح الی ربک / سخن از شهیداست و ایثارگری است که تمام هستیش در راه معبودش بی چون و چرا مصروف می دارد و همچون شمع می سوزد و محیط اطراف خود را منور می سازد. آری او به جامعه نوری ساطع می نماید که تاریکی های جهل و نابخردی و ستمها توسط آن زدوده می گردد.
جهاد، جوانه های درخت اسلام
جامعه و ملتی که شهادت دارد اسارت ندارد و تا زمانیکه ملتهای مسلمان از امر جهاد و شهادت تمرد ننمایند همیشه سرافراز و سربلندند و اعتلای اسلام هم در همین است.
درخت اسلام با جهاد جوانه میگیرد و با خون شهدا آبیاری می شود. این درخت تنومند ستبرش درگرو خون شهداست. از این لحاظ راهی که شهید می پوید دریچه ای بسوی ترقی و تعالی اسلام و مسلمین است و غایت آن لقاءالله حضرت حسین ابن علی می فرمایند ان لم یکن …… اگر شما پای بند به دین نیستید و شما از روز حشر ترس در دل ندارید لااقل در دنیا آزاد مرد باشید و راستی اگر چه دنیا زیباست و دوست داشتنی است و دنیا آدم را بطرف خودش می کشد اما خانه پاداش الهی و خانه آخرت خیلی از دنیا زیباتر است خیلی از دنیا بالاتر است اگر مال دنیا را آخر کار باید گذاشت و رفت. پس چرا انسان در راه خدا انفاق نکند؟ و اگر این بدنهای ما ساخته شده است که آخر کار بمیرد پس چرا در راه خدا با شمشیر ها قطعه قطعه نشود؟ و اگر ما امروز جان و مال خود را در راه خد ا انفاق نکنیم پس چرا منتظر مهدی هستیم؟
از سر و جانم به خاطر اسلام میگذرم
ما امروز باید از سر جان و مال خود بگذریم تا که انقلاب اسلامیمان به قول امام عزیزمان به جهان صادر کنیم. باید تمام ملتهایی که در بند هستند آزاد کنیم و این آزاد مردی حاصل نمی شود مگر با جهاد در راه خدا، مگر با نبرد با ستمکاران و ظالمان، مگر ایثار و شهادت. از این لحاظ راهی که من انتخاب نمودم ازروی آگاهی و برا ی نیل به هدفی الهی و مشخص می باشد که اگر این راه سرانجامش شهادت شد که سعادتی است. عاشقانه مشتاق آن هستم و از خداوند می خواهم که امام عزیزمان را در پناه خودت انقلاب مهدی(عج) حفظ کند والسلام
حلالم کنید
باز درگوشه نامه می نویسم وصیت نامه من‌خوانده شود و به مردم شریف استهبان هر کس مرا می شناسد می خواهم که مرا ببخشد چون می دانم انسان خوبی نبودم و در آن اجتماع که قدمی و خدمتی کرده باشم برای این ملت و خلاصه باز می گویم که مرا ببخشید به حسین (ع) امیدوارم که تمام ملت عزیز استهبان مرا ببخشند که در پیش الهی شرمنده نباشم 1/7/61
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس