وصیت‌نامه شهید محمدحسن روزیطلب

بسم الله الرحمن الرحیم اکنون که به یاری خداوند تعالی راهی خط می باشم . تا بتوانم دین بزرگ ، اسلام عزیز را یاری نمایم ، گر چه وقت بسیار تنگ است لیکن چند کلمه ای به عنوان وصیت نامه می نویسم :
ابتدا از خدای رحمان و غفور طلب بخشش می کنم و امیدم بر آن ست که به لطف و کرم خویش از سر خطاهای گذشته ام درگذرد و آنچنان که خود می خواهد مرا در رده ی صالحین قرار دهد
نماز شبهای مادرم اکنون ثمره داد
و اما بعد از پدر و مادر مهربان و حزب الهی حلال بودی طلبیده و تقاضای دعا دارم . آری مادرم نماز شبهایت را که از دوران کودکی در ذهنم است به یاد می آورم که اکنون ثمره می دهد ، تا شاید از شهیدان راه الله شمرده شوم . آرزویم این است که مرا زینب وار همراهی کنی .
و تو ای پدرم ، شما را به یاد می آورم که نیکی و صداقت را به من آموختید از طرفم وکیلید که از همه ی آشنایان حلال بودی بطلبید و بگوئید که اگر حقی بگردنم دارند به فاطمه زهرا ببخشند .
حجابهای قلب
برادران و خواهران عزیز اگر بگویم قلب کوچک و محبوبم برای تک تک شما می تپد گزافه نگفته ام که امیدوارم با پیوستن به لقاء الله آخرین حجابها هم از قلبم برداشته شود . با یاد حسین علیه السلام امام را زیاد یاری کنید و هر چه می توانید بیشتر توشه بدارید تا آن زمان که دیگر وقت رفتن است کاملا آماده باشید .
عشق حق، مایه ی جاودانگی
همه ی عشقها را از سینه بیرون کنید الا عشق حق که مایه ی جاودانگی است زیرا عشق حق را جز در سینه ای که پاک و خالص باشد نمی توان گنجانید .سخن بسیار است و اما وقت کم ، بعد از پیوستنم به الله خدمت امام برسید و دستایشان را ببوسید و از قول من بگوئید فرمانتان را به جان خریدم و لیاقت دیدن جمالتان را پیدا نکردم و از این جهت ناکام ماندم ، اما امیدوارم مرا شفاعت کنید . والسلام علی عبادالله الصالحین ، ظهر روز شنبه مورخه 29 اسفند ماه 1360 محمد حسن روزیطلب .

منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسنادایثارگران فارس