وصیتنامه شهید محمدرضا سبزکار
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خداوند یکتا
سخن را با نام خدا و سلام به رهبرمان امام خمینی آغاز می کنم.
«وَمَا لَکُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِی سَبیلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَال وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ ربَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِم أهْلُهَا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْکَ نَصِیرًا الَّذِینَ آمَنُوا یُقَاتِلُونَ فِی سَبیل اللهِ وَالَّذِینَ کَفَرُوا یُقَاتِلُونَ فِی سَبیل الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِیَاءَ الشَّیْطَان إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطَان کَانَ ضَعِیفًا».(قرآن مجید سوره نساء)
«چرا شما در راه خدا و برای نجات محرومان پیکار نمی کنید؟ محرومانی که به دیده حقارت به آنها نگاه شده ما از بین مردان و زنان و کودکانی که (از شدت بدبختی) می گویند: پروردگارا! ما را از این سرزمین که مردمی ستمگر دارد نجات بخش و برای ما از پیش خود سرپرستی قرار ده و برای ما از پیش خود یاوری بفرست. آنان که ایمان دارند در راه خدا کارزار می کنند و آنان که کفر ورزیدند و با حق در افتادند در راه شیطان و بت های خودکامه طغیان گر می جنگند».
حیوه نیست مگر مبارزه و پیکار در راه خدا، اگر مرگ وجود دارد پس چه بهتر که در راه خدا باشد، آن هم مرگ سرخ و آن هم مرگ انتخابی و آن هم مرگ انتخاب شده برتر بر زندگی با ذلت و خواری و زیر یوغ ابرقدرت ها و ظالمین به قول سیدالشهداء امام حسین (ع) و آن هم مرگی که برای احیاء اسلام باشد و آن هم مرگی به نام شهادت، که فقط وقتی به دست می آید که برای خدا و اسلام باشد.
پس: پدر و مادر، برادر و خواهر، قومان و خویشان برادران و خواهران مسلمان شما را توصیه می کنم به دیانت و تقوا – حاضر شدن به سنگر، پایگاه اصلی (مساجد) – به انجام دادن تمام فرایض مذهب پاکمان یعنی اسلام و بعد از خودسازی و مبارزه با نفس، جنگیدن و مبارزه با کفار و منافقین و گروه هایی که سد راه اسلام (خط امام خمینی) هستند.
درود و سلام فراوان به همه تان سلامت و طول عمر رهبرمان (امام خمینی) را برای رهبرم از خداوند خواستارم.