وصیتنامه شهید محمدعلی اصل روستا
بسم الله الرحمن الرحیم
((و لا تحسبن الذین قتلو فی سبیل الله امواتا بل احیاء عندربهم یرزقون ))
(( گمان نبرید کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده اند بلکه آنها زنده اند و نزد خدای خویش روزی می خورند . آل عمران 169))
این اعجاز بزرگ قرن ، این پیروزی بی نظیر و این جمهوری اسلامی محتاج به حفظ و نگهبان است . ( امام خمینی )
تا به حال من مرده ای بودم و در این لحظه آغاز جهاد و شهادت، این احساس را در خودم می بینم که تازه متولد شدم و زندگی جاویدان خود را آغاز می کنم .
شهادت انسان را به حد اعلای ملکوتی می رساند، شهادت در راه خدا چقدر زیباست همچون گل محمدی است که وارثان شهید آن را می بویند.
خدایا شهادتم را در راه اسلام و قرآن که خاری در چشم دشمنان اسلام است می پذیرم .
ای خواهران بزرگم!
ای مهربانان و عزیزان اسلام مرا بپذیرید، حلالم کنید، مبادا در فقدان من گریه کنید، در بالای خانه مان پرچم های سبز استوار کن و افتخار کن .
ا
ی پدر ارجمندم!
را حلال کن و با استقامت و صبر و شکیبائی از انقلاب اسلامی دفاع نما. مبادا روحیه خود را ببازی و گریه کنی. خودت دفنم کن، چون گریه کنی باعث ناراحتی من و خوشحالی دشمنان و منافقان است و به دعای خیر پاسداران و رزمندگان اسلام در هر کجا مشغول باش . ای خواهر کوچکم تو نیز همچون سکینه باش در راه خدا مبارزه کن ، ای برادر عزیزم راه خدا بهترین و برترین راههاست ، پوینده و کوشنده این راه باش و در راهت استوار و محکم همچون پولاد آهنین باش و با منافقین مبارزه کن .
ای امت شهید پرور ایران!
تنها راه نجات اسلام که رهائی بخش مستضعفین و ثمر بخش پیروزی نهائی است پشتیبانی قاطع و بی دریغ دولت جمهوری اسلامی است و پیوستی به خط امام که همان خط اصیل اسلام و محمد (ص ) است، باشید. در هر کجا که هستید مبارزه و دفاع کنید، تا اسلام را به تمام جهانیان بشناسانید و هیچ وقت امام عزیز رهبر انقلاب اسلامی را تنها نگذارید. مرا در هر کجا خواستید دفن کنید و این را بدانید که اگر شهید شدم، امام حسین (ع ) را می بینم و اگر زنده ماندم قبر او را در بغل می گیرم . والسلام
محمد علی اصل روستا – بیست و سوم اردیبهشت 1364
منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد
انتشارات، هنری