وصیت‌نامه شهید مرتضی امیری طائمه

بسم رب الشهداء و الصدیقین
الحمدالله الذی هدینا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدینا الله “
ستایش خدای را که ما را بر این مقام راهنمایی کرد و اگر هدایت و لطف الهی نبود ما به خود در این مقام راه نمی یافتیم.
خدای از اینکه به من روسیاه و حقیر عنایت فرمودی و نظر لطف افکندی تا پای در این مکان مقدس بگذارم و یک رزمنده راه قرآن و اسلام باشم ، سپاسگزارم.
خدایا همانطور که مرا پاک آفریدی، می خواهم که مرا از دنیا به آخرت پاک و خالص برگردانی. توبه مرا بپذیری و مرا عفو نمایی.
بارالها، ترا سپاس می گویم که حقیقت عشق را به من آموختی و در دنیای مواج آن مرا غرق ساختی.
ترا سپاس می گویم که تمام زنجیرهایی را که نفسم بر وجودم کشیده بود گسستی و تنها طوق بندگی خودت را بر گردنم آویختی. ترا سپاس می گویم زیرا تنها تو شایسته سپاسی.
خدایا چه زیباست در مقابل تو به خاک افتادن و چه زیباتر به خون غلتیدن.
خدایا شاهد باش که تنها در راه تو قدم برداشتم و در مقابل تو به خون غلتیدم که تو جانم را خریدی اگر چه متاعم خیلی ناچیز بود ولی نیز چنین کردی و با کالا و متاعی
پر ارزش و گرانبها او را طلبیدی و سید و سالار شهیدانش نامیدی.
” ان الله اشتری من المومنین انفسهم و اموالهم بان لهم الجنه”
یاران حسین در مقابل لشگریان یزید صف آرایی کرده اند و لحظه انتخاب فرا رسیده است. باید یا حسینی شهید شد یا یزیدی مرد، چه آنانکه شهامت ندارند شهادت را انتخاب کنند مرگ آنان را انتخاب خواهد کرد.
اما تو ای معشوق من مرا منت نهادی که توانستم بهترین راه تکامل را انتخاب کنم. زیرا عشقت را در وجودم شعله ور ساختی و شهادت را نصیبم کردی که تنها راه نجات خود از آتش دوزخ و عذاب الهی را در چشیدن شهد شهادت می دانم.
یا حسین، یا حسین، ای بزرگ آموزگار شهادت و ای سوخته شعله های سرکش عشق، به تو اقتدا کردم و تو شاهد باش که همچون یارانت به یاری تو برخاستم و ندای پر صلابت هل من ناصر ینصرنی تو را لبیک گفتم.
منبع: مرکزاسنادبنیادشهیدوامورایثارگران تهران بزرگ