وصیتنامه شهید مسعود صیاد اربابی
بسم الله الرحمن الرحیم
«مپندارید کسانی را که در راه خدا کشته شده‌اند مرده‌اند، خیر آنها زنده هستند و نزد پروردگارشان از خداوند متعال روزی می‌خورند».
به نام الله پاسدار حرمت خون شهیدان و با سلام به رهبر انقلاب و پیر جماران و سلام و درود بر تمامی شهیدان اسلام. اولین وصیت من به برادر و خواهر مهربانم این است که مادر و پدر را اذیت نکنند و حرف‌ها و پندهای پدر و مادر را گوش کنند و «بهشت زیر پای مادران است» گرچه که من از عهده این کارها به خوبی برنیامدم و حتی نتوانستم یک ذره از زحمات پدر و مادر خوب و مهربانم را ادا کنم. خلاصه مادر خوب و مهربانم شیرت را بر من حلال بدار. چون نتوانستم یک ذره از زحماتت را جبران کنم.
پدر و مادر مهربان درست است که هر پدر و مادر وقتی که صاحب فرزند می‌شوند و خداوند به آنها فرزند می‌دهد، مانند این است که نهالی را کاشته‌اند و من هم مانند این نهال هستم که شما کاشته‌اید و وقتی که این نهال بزرگ می شود و تبدیل به یک درخت کامل می شود، پدر و مادر این انتظار را دارند که از میوه های این درخت استفاده کنند و در زیر این درخت استراحت کنند و من نتوانستم سایه‌ای برای شما پدر و مادر مهربانم باشم. و نتوانستم میوه‌ای به شما بدهم، تا شما راحت باشید، ولی پدر و مادر مهربانم در حال حاضر، هم وطن و هم اسلام احتیاج به این دارد که من و امثال من به یاری آنها بشتابیم و هر چند که لیاقت شهید شدن را هم ندارم و دیگر آنکه این دنیا فانی و رفتنی است و همه بالاخره می رویم و این دنیا فصل کشت است و آن دنیا فصل درو و این دنیا با کسی وفا نکرده و من خوشحالم از این که زودتر از شما پدر و مادر گرامی به آن دنیا می روم و نیستم که بگویم بدون شما چه کار کنم و رفتم که در آن دنیا وسایل راحتی شما را مهیا کنم تا شما در آن دنیا وقتی آمدید، با خیال راحت بیایید و ثواب شهید شدن مرا شما برده باشید.
همچنین پدربزرگ ها و مادربزرگ‌های مهربانم به مانند پدر و مادر برایم مهربان و دلسوز بودند. و همچنین دیگر اعضای خانواده و همچنین از خداوند متعال خواستارم که برادرم علی جان را در تمام کارها یاری کند، تا بتواند از عهده کارهایی که من برنیامدم او برآید و حقی که برگردن من بوده است، ادا کند و همچنین خواهر خوب و مهربانم و محسن جان و مژده خانم بتوانند جای مرا در دل شما پدر و مادر گرامی پرکنند، هم چنین یک وصیت دیگری که دارم این است وقتی که شهید شدم، هیچ کس نباید در دفن من گریه کند، بلکه باید خوشحال باشید و شیرینی بدهید و امام را تنها نگذارید و مسجدها را خالی نگذارید و نمازهای یومیه را و نماز شب را همیشه سروقت برپا دارید، چون که هر که راه اسلام را نرود، همیشه مورد تهاجم دیگران قرار می گیرد و حقش گرفته می شود و هم چنین از خداوند متعال دعاگوی و خواستار این هستم که یاری کنند آنها را در تمام کارها و سالم نگه دارد همیشه آنها را. و مرا در هر جا که دوست دارید دفن کنند.